Posts tonen met het label nagellak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nagellak. Alle posts tonen

vrijdag 14 juni 2013

Heul verzorgd

Ik had vandaag een vrije dag. Ik ben namelijk bekaf. En bovendien wilde ik mijn teennagels lakken. Van mijn tante leerde ik namelijk dat het heul verzorgd staat om gelakte teennagels te hebben. Dat wil natuurlijk iedereen en ik dus ook. Maar als ik mijn nagels in het weekend lak, dan is het weekend zo voorbij. Ik ben namelijk wel even bezig. Dat duurt zomaar een halve dag. Zo ook vandaag. Vandaag heb ik mijn nagels donkerrood gelakt. En dat luistert erg nauw.

Het zou ideaal zijn als ik de nagels in een keer perfect lakte. Dat zou fantastisch zijn. Maar zo gaat het gewoon niet. Dit is hoe het gaat. Ik begin met lakken en smeer er in mijn enthousiasme net iets teveel op. Het loopt in een nagelriem en dat ziet er dan bepaald niet verzorgd uit. Dat ziet er ronduit smerig uit. Dat wil je niet. Daarom heb ik de nagellakremover en de wattenschijfjes bij de hand. Met het wattenschijfje probeer ik de gemorste nagellak heel secuur te verwijderen. Dat lukt niet echt netjes, want ik heb mijn leesbril niet bij de hand. Dus haal ik alle lak er weer af en smeer ik er weer nieuwe op. En zo gaat dat een aantal keren bij beide voeten voor wisselende tenen. Als ik uiteindelijk klaar ben met lakken, ben ik gematigd tevreden. Het is geen streeploze donkerrode laag. Hier en daar is het donkerrood bijna leverkleurig, omdat ik daar net iets vaker overheen heb gelakt. Behalve mijn nagels hebben ook mijn tenen hebben een roze gloed van alle keren dat ik de donkerrode nagellak heb proberen te verwijderen. De gloed is het bewijs van mijn gebrek aan nagellakvaardigheden.

Mijn gematigde tevredenheid is grotendeels te wijten aan het feit dat ik zonder leesbril niet zo scherp meer zie. Ik weet niet dan ook niet of mijn tante dit voor ogen had toen ze zei dat gelakte teennagels verzorgd zijn.



Het is wel duidelijk waarom ik geen voetenmodel ben

woensdag 4 juli 2007

Glimmende nagels



In de krokusvakantie zijn we naar Londen geweest. Erg leuk. In Trocadero stond een standwerker die mij uitkoos om zijn product uit te proberen. Hij had een niet te missen aanbieding: een blokje waarmee je je nagels kunt polijsten. Glimmende nagels zonder nagellak! Hij schuren en ondertussen maar babbelen. En eerlijk is eerlijk: ik was onder de indruk van het resultaat. Mijn nagels glommen mooi, maar de aanbieding kon ik best missen.

Het heeft een aantal maanden gesudderd, maar nu kwam het weer boven. Zo'n blokje zal toch heus niet alleen in Engeland te koop zijn. Dat kun je hier toch zeker ook wel kopen? En mijn nagels glommen toch wel spectaculair! Nagellak vind ik bovendien niet prettig op mijn vingernagels. Ik heb het idee dat ze dan niet meer kunnen ademen. Voor mijn teennagels geldt dat dan gek genoeg weer niet. Die zijn er natuurlijk aan gewend om niet te kunnen ademen.

Dus ik naar de drogist naast de deur. En inderdaad: die had een vijl, waarmee je je nagels kon schuren. En met de gladde kant kun je ze dan polijsten. Zij had pas echt een niet te missen aanbieding, want de vijl kostte maar €2,50. De beslissing was snel genomen: de vijl ging mee naar huis. Ik vervolgens aan het schuren en polijsten. En nog eens schuren en polijsten om ze maar te laten glimmen. Ze glimmen nu inderdaad. Een beetje. Ik heb ze ook nog even mooi in model gevijld. Maar waar ik geen rekening mee had gehouden: van al dat intensieve schuren en polijsten worden je nagels dunner. En dan liggen ze bij het minste of geringste slap achterover. Gisteravond gebeurde dat voor de laatste keer: ik heb ze met een nagelknipper weer rigoreus kort geknipt.

Ik ben blijkbaar niet voorbestemd om met gemanicuurde en glimmende nagels door het leven te gaan. Het is niet anders.