Energetisch beperkt

Ik ben energetisch beperkt. Dat weet ik sinds gisteren. Toen moest ik namelijk naar de bedrijfsarts. Sinds mijn hart op hol sloeg heb ik een tijd minder gewerkt. Inmiddels werk ik alweer fulltime. Het was dus een beetje mosterd na de maaltijd. Maar ik was er nog niet geweest en het moet volgens de Wet Poortwachter. En als brave burger hou ik me natuurlijk aan de wet. 

In de hal

Ik moet plaatsnemen in de hal. Daar word ik afgehaald. De afspraak is om 9.00 uur. Dus ik zit stipt negen uur in de hal. Het is een beetje vreemd om in het gebouw waar je werkt in de hal te gaan zitten wachten. Collega's die binnenkomen, kijken me dan ook verbaasd aan. Ik maak met iedereen een praatje.

Even checken

Als het een paar minuten na negenen is, ga ik zelf maar eens kijken waar de bedrijfsartsen zitten. Het is er nog donker. Ik neem weer plaats in de hal en check mijn uitnodiging. Datum en tijdstip kloppen. Alhoewel ik in de uitnodiging lees dat de afspraak niet vrijblijvend is, geloof ik het wel. Om tien over negen ben ik weer op weg naar mijn kamer als een collega me aanspreekt. De bedrijfsarts is inmiddels gearriveerd. 

Chic

Ik praat de bedrijfsarts even bij. Dat ik na de operatie meer energie heb en inmiddels weer 100% werk. En dat dat prima gaat. Ik kan nu ook in mijn vrije tijd weer dingen ondernemen. Ik verken de grenzen. Zo nu en dan ga ik even over een grens en dan ben ik bekaf. Hij waarschuwt me dat ik niet teveel over de grens moet gaan. Dat ik me dan ook vrij moet voelen om even gas terug te nemen. We zetten er een punt achter en hij vat het even samen. Hij concludeert dat ik nog wel 'energetisch beperkt' ben. Die is nieuw voor mij. Ik hou 'm erin. Het is tenslotte veel chiquer dan bekaf, doodop, lam, of uitgeteld. En als de beperking eraf is, kan ik altijd nog zeggen dat ik energetisch onbeperkt ben. Of energetisch grenzeloos.  

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.

De soundtrack bij de blog is:

Gedachteloos

Ik ben nu precies een week vrij. Meestal plan ik van alles voor een vakantie. Ik neem me voor om een geheel nieuwe garderobe te maken, een hele zolder op te ruimen, of om dagen op pad te gaan. Of ik bedenk een nieuw klusproject; bijvoorbeeld de badkamer, of de kozijnen in de kamer. Veel komt er meestal niet van terecht. Want in de vakanties zijn de kinderen ook vaak vrij. En dat betekent dat je agenda soms onverwachts al gevuld wordt. Maar deze vakantie is het tot nu toe zeer rustig. Ik heb me helemaal niets voorgenomen. En de kinderen blijkbaar ook niet. Het enige wat gebeurt is dat de tijd passeert.
En nu, nadat ik een week lang de tijd heb laten passeren, ben ik in compleet verlichte staat. Ik ben gedachteloos. Ik denk nergens aan. Ik drentel met mijn boodschappentas op wielen naar de super en haal daar de hoognodige boodschappen om het weekend door te komen. Verder vooruit denken lukt me niet in deze staat. Vervolgens stort ik me op het schrijven van onze nieuwjaarskaarten (we zijn altijd te laat voor de kerst), ik lees - maar vorder niet zeer- en ik kijk samen met de oudste naar een dvd over Elisabeth, koningin van Engeland. Het is een vervolg op de film die ik in de bioscoop al eerder zag. En zojuist heb ik gekookt. Het is dus niet zo dat er vandaag niets gebeurd is. Het prettige is alleen dat het allemaal zonder plan was. Activiteiten dienen zich aan, ze worden niet gepland.
Het is heerlijk, het doet me denken aan de periode dat ik aan yoga deed. Toen had ik na een uur ontspanning zoveel energie opgebouwd, dat E. me op den duur smeekte om te stoppen met yoga. Hoe zal het zijn als ik na een week, of zoveel langer als ik het volhou, weer in mijn normale stand schiet? Dan kan ik bergen verzetten. Ik verheug me er al op, maar ik hou het nu nog even bij deze verlichte staat.