Kleine-voeten-sensatie

Het is nu toch echt herfst. Vanmiddag had ik een bijeenkomst, waarbij even flink geventileerd werd en voor het eerst dacht ik: "Hmm, fris". En direct daarna: "Lekker!" De herfst is in aantocht. Je merkt het aan alles. Ik hou ervan dat het frisser wordt. De keerzijde is dat ook de tijd van de zomerschoenen voorbij is. Dit weekend ruimde ik ze op. Niet dat ze ver weg zijn, maar ze zijn toch even op het tweede plan gezet. Dus vanaf nu verdwijnen de gelakte nagels toch vooral weer in de schoen.

Ik zeg het met lichte spijt. Ik had namelijk een een aantal zeer elegante schoenen met open tenen waar mijn tenen -al zeg ik het zelf- bijzonder fraai in uitkwamen. Het zit namelijk zo: mijn linkervoet is een maat groter dan mijn rechtervoet. En dan is een schoen met open teen lastig. Maar deze zomer heb ik er maar liefst twee paar gescoord waarbij dat dankzij het verstelbare hakbandje helemaal geen probleem was.


En dit is helemaal fantastisch voor iemand met grote voeten: een hak midden onder de voet. Eindelijk een kleine-voeten-sensatie!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Schuren en raspen

Vanavond ga ik naar mijn wekelijkse aquajogles. Voor deze keer heeft onze trainer een deel van de bodem van het zwembad omhoog gezet. In het ondiepe deel moest er gerend worden. Dus wij rennen. "Wat is die bodem ruw", zegt een van mijn sjokgenootjes. Pas als ze het zegt, realiseer ik me dat ik de bodem inderdaad ook steeds meer voel. We zijn dan al tig keer heen en weer gerend en de les is nog niet voorbij. De bodem schuurt en raspt. Als we aan het eind van de les de cooling down doen, zie ik het: lappen vel die zachtjes meedobberen in het water, los- of weggeschuurd door de ruwe bodem. Gelukkig hoef ik niet lopend naar huis.