Iedere dag staat bol van de beslismomenten, opties waar je voor kunt gaan. Doe je het wel of doe je het niet? Soms krijg je een optie aangeboden die je zelf nog niet had gezien.
De verleiding
Dat begint al als je klein bent. Ooit stond ik samen met andere vaders en moeders mijn kinderen bij het schoolplein op te wachten. Het had geregend en op het plein lagen grote plassen. Naast me stond een moeder met haar moeder. Het jongetje dat ze kwamen halen, zat bij mijn zoon in de klas. Ze hadden het niet-schoolgaande zusje van de jongen meegenomen. Ze stond netjes bij haar moeder en oma. Uit het niets zegt de oma: "Je gaat niet in die grote plassen hoor, dan word je helemaal nat." Het was tot dat moment duidelijk nog niet in het meisje opgekomen dat dat een optie was. Maar toen het haar zo op een presenteerblaadje werd aangeboden, kon ze de verleiding niet weerstaan. Ze ging er vol voor. Ze nam een aanloop en rende keihard door de diepste plas.
Vijf stappen
Dat gevoel heb ik ook iedere dag als ik mijn werkcomputer opstart. We moeten nu vijf stappen zetten voor authenticatie. Je logt in met het mailadres van je werk en je wachtwoord. Ooit was dat het. Maar de veiligheidseisen zijn opgeschroefd. Dus nou moeten we ons ook nog via de authenticator aanmelden. Dat werkt zo: je krijgt via de authenticator een nummer en dat nummer moet je invullen. En dan komt het: na al deze stappen krijg je dan de vraag voorgeschoteld: Ben jij het? Antwoordmogelijkheden zijn Ja of Nee, ik ben het niet. Ik had niet gedacht dat dat laatste na drie veiligheidsstappen nog zou kunnen. Ik klik op ja en vervolgens moet ik het ook nog bevestigen met gezichtsherkenning. Iedere dag ben ik in de verleiding om Nee, ik ben het niet in te vullen. Gewoon om te weten wat er dan gebeurt. Tot nu toe heb ik de strijd steeds gewonnen en braaf Ja ingevuld. Puur op karakter.
Misschien leuk voor op mijn laatste werkdag.
De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards. Hier vind je deze.
