Blauw vinyl

Voor de brand hadden E. en ik een behoorlijke platencollectie. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het overgrote deel van onze collectie van E. was. Ik had niet zoveel lp's, maar de lp's die ik had waren wel te gek: ik noem David Bowie, Roxy Music. We hebben ook altijd een pick up, een grammofoonplatenspeler, in huis gehad. En zo nu en dan draaiden we dan een plaatje.

Vanavond kijken we naar David Bowie, five years, een documentaire over David Bowie op Nederland 3. In onze collectie hadden we ook een dubbelelpee van David Bowie in blauw vinyl. Die had ik in het pre-E-tijdperk gekocht. Het was de dubbelelpee Stage met prachtige nummers als Speed of life en Warszawa. "Ik vond Bowie hartstikke goed", zeg ik tegen E. "En al die nummers klinken toch ook nog heel eigentijds." Dat het een blauwe elpee was vond ik echt te gek. Nog altijd is Speed of life een van mijn favorieten. Gelukkig kun je de muziek nog altijd beluisteren, maar jammer genoeg niet meer van blauw vinyl.

Uitvaartmuziek

Ik kijk naar de ‘memorial’ van Michael Jackson en ondertussen blog ik even een stukje. Op Michaels’ memorial wordt natuurlijk zijn eigen muziek gezongen. Hij is dan ook de King of Pop. Maar ook al ben ik geen Queen of Pop, toch ik wil op mijn uitvaart ook de juiste muziek. Mijn favoriete nummers zullen wel niet door de artiesten live worden gebracht, dus doe ik het met een cd-tje.

Zolang ik bij E. ben, geef ik met enige regelmaat aan welke nummers ik gedraaid wil hebben tijdens mijn afscheid van het leven. Vrijdag liep ik met Speed of life van David Bowie in het hoofd rond. "Die wil ik ook als ik begraven word", stip ik aan. "Ik weet het", zeg E., die de krant zit te lezen. "Het is gewoon niet bij te houden. Je hebt er al zoveel genoemd. Vroeger wilde je ook nog Warszawa van David Bowie." Inderdaad, dat waren vroege uitvaartnummers. Speed of life is nu dus weer terug, maar van Warszawa zie ik toch maar af. Ik laat een aantal van mijn favorieten de revue passeren. "Als we alles moeten draaien wat jij wilt horen, dan kunnen we er rustig een dag voor uittrekken.", zegt onze zoon. Hij heeft gelijk,ik zal moeten kiezen. Het heeft nu nog niets van een evenwichtige lijst. Daar heb ik toch nog wat tijd voor nodig, maar ik ga ervan uit dat ik die tijd ook heb. 

Bij deze mijn top 5 in willekeurige volgorde:
Speed of life van Bowie dus (heel hard)

Iets van Michael Nyman uit de Piano

One in de uitvoering van Johnny Cash moet er absoluut in.

Ook heel mooi, van Nick Cave, Into my arms. 

En alhoewel ik iedere religieuze schijn wil vermijden, toch ook Hallelujah in de uitvoering van Rufus Wainwright, mijn favoriet. Alhoewel de versie van Jeff Buckley ook niet gek is.