Lekker bezig, bijtje!

Ik ben een volwassen vrouw. Rijp, vanuit sommige invalshoeken een senior zelfs. Ik kijk al sinds jaar en dag naar programma's waarbij je vader en moeder eigenlijk mee moeten kijken. Ik doe mijn eigen bankzaken. En ook vandaag wil ik daar even mee aan de slag. 

960 betaaltransacties

Dus open ik mijn app. Daar stuit ik op de volgende boodschap: Wist je dat ... je dit jaar al 960 betaaltransacties hebt gedaan? Lekker bezig, bijtje! Fijne feestdagen. Op zich ben ik dol op weetjes. 960 betaaltransacties dus. Ik denk direct: dat kan ook wel wat minder. Misschien moet ik daar maar eens een target voor stellen in 2023. Maar Lekker bezig, bijtje!?!... Alsjeblieft zeg. Ik ben niet achterlijk. Mijn moeder zou zeggen: Ik ben toch zeker niet SENIEL? Dus spreek me dan ook niet zo aan.

Zeker niet in Noord-Nederland

De ING is een volwassen organisatie. Er wordt ongetwijfeld een godsvermogen uitgegeven aan marketing. Daar werken ze vast met klantprofielen. Maar hier slaan ze de plank toch beslist mis. Ik vraag me af of er een zichzelf respecterende man of vrouw van mijn leeftijd is (of van welke leeftijd dan ook), die zo wil worden aangesproken. En als die al bestaat, dan zeker niet in Noord-Nederland. Daar zouden ze aan het klantprofiel moeten toevoegen: EEVM NORMOAL DOUN.

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards. Hier vind je deze.

De digitale dictator

Vorige week kreeg ik een fitbit voor mijn verjaardag. Meten is tenslotte weten. Mijn hartslag, mijn calorieverbruik, mijn passen, mijn slaapritme - alles wordt geregistreerd. Het levert me heel veel inzichten op. Sommige inzichten zijn niet nieuw. Zo weet ik dat ik een lage hartslag heb. Zaterdagnacht zakte dat zelfs terug tot 39 bpm. "Dat is wel heel laag", zeg ik tegen E. "Om mij van kant te maken heb je niet eens een kussen nodig, een zakdoek over mijn hoofd is al voldoende." Ook weet ik nu dat het voor mij op een thuiswerkdag in coronatijd best pittig is om 10.000 stappen te zetten, zelfs als ik iedere avond een fikse wandeling maak. In het weekend of op een vrije dag is het daarentegen een eitje.

SLECHT 

En ik krijg ook feedback en commentaar van mijn fitbit."Even kijken hoe ik geslapen heb", zeg ik tegen E. als ik wakker word. Ik kijk in de app en net als alle voorgaande dagen krijg ik daar ook vandaag het genadeloze commentaar: SLECHT. En dat terwijl ik zelf nog wel vond dat ik lekker geslapen had. 90% effectief bovendien. Het heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met mijn korte nachten: 5,5 uur tot 6 uur. En dan wordt er vaak nog een half uur vanaf gehaald, omdat ik dan te onrustig ben. In de app blijf ik ver achter bij vrouwen van mijn leeftijd die hetzelfde apparaat gebruiken: die tikken met gemak de 8 uur aan. Dat is inderdaad voor mij niet weggelegd. En dat is prima. Het werkt voor mij.  

Coach

Behalve dit soort keiharde commentaren, krijg ik ook korte opdrachten van mijn digitale coach. Op een werkdag zit ik veel. Ik ben gefocust. Na ieder uur zoemt mijn fitbit: je bent al een uur inactief. En direct een suggestie: beweeg je romp. En als ik dat doe, dan krijg ik een complimentje: Geweldig! Ook als ik mijn eigen doelen haal krijg ik een complimentje. Op zich is dat prima voor mij: ik ben niet competitief, maar ik verbeter mezelf wel graag. En dat leidt soms tot bizarre situaties. Zo lag ik vanmiddag met mijn elastiek beenoefeningen te doen, terwijl ik aan de telefoon was. Gelukkig was het geen beeldbellen. Dat zou de werkrelatie wel erg onder druk zetten. 

Een machtsgreep 

Maar af en toe vind ik mijn fitbit toch wel erg aanwezig: dan lijkt mijn digitale coach teveel op een digitale dictator. Gisteravond heb ik een kleine machtsgreep gepleegd: 's nachts geen fitbit meer voor mij.