Posts tonen met het label digitaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label digitaal. Alle posts tonen

donderdag 17 juli 2025

Opgefokt of ook wel pissig, kregel, kribbig en gefrustreerd

"Misschien moet je even gaan yogaën.", zegt E. Ik werk thuis en we drinken samen een kop koffie. Ik ben om 10 uur al behoorlijk opgefokt. Ik heb deze week namelijk een andere laptop van het werk gekregen. En het geluid doet het niet. Dat is toch wel lastig als je veel teamsvergaderingen hebt en filmpjes moet maken, bij voorkeur voorzien van geluid. Dus daar bel ik eerst achteraan. Er wordt aan gewerkt door de specialisten in ons bedrijf. Dat kan een uur duren. Ook lukt het niet om in te loggen voor de mail. Dat komt omdat we zijn overgestapt naar een andere authenticator. We willen ons werk natuurlijk veilig doen en daarvoor is dat nodig. Dat snap ik allemaal. Maar ik kan de nieuwe authenticator niet gebruiken op mijn telefoon, omdat dat een te oud exemplaar is. Voor medewerkers zoals ik is er een alternatief. Maar dat werkt niet vlekkeloos. Ik ben er maandag ook al een halve dag mee bezig geweest. Dus het heeft zich al een aantal dagen opgebouwd. Ik zit nu tegen het ontploffingspunt aan. 

Het vret in

Ik ventileer mijn frustratie bij E. Ik voel het in mijn hele lijf. Ik ben getergd, geërgerd, ontstemd, prikkelbaar, kregel, pissig, kribbig en gefrustreerd. Ik voel dat het zich vastzet, of zoals de moeder van boezemvriendin zegt 'het vret in.'. Mijn kop koffie gooi ik in een keer achterover. Doorgaans drink ik 's ochtends maar een kop. En die heb ik nu onbewust weggewerkt. Er nog eentje wegwerken helpt me niet om minder opgefokt te zijn. Dus daar zie ik maar van af. E doet nog een mooi aanbod om mijn agressie te kanaliseren. "Als je wilt mag je mijn papierversnipperaar wel gebruiken." Het is een tafelmodel. Maar dat sla ik af. "Ik heb een grotere nodig", zeg ik.

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.

De soundtrack bij de blog is: 

donderdag 20 mei 2021

De digitale dictator


Vorige week kreeg ik een fitbit voor mijn verjaardag. Meten is tenslotte weten. Mijn hartslag, mijn calorieverbruik, mijn passen, mijn slaapritme - alles wordt geregistreerd. Het levert me heel veel inzichten op. Sommige inzichten zijn niet nieuw. Zo weet ik dat ik een lage hartslag heb. Zaterdagnacht zakte dat zelfs terug tot 39 bpm. "Dat is wel heel laag", zeg ik tegen E. "Om mij van kant te maken heb je niet eens een kussen nodig, een zakdoek over mijn hoofd is al voldoende." Ook weet ik nu dat het voor mij op een thuiswerkdag in coronatijd best pittig is om 10.000 stappen te zetten, zelfs als ik iedere avond een fikse wandeling maak. In het weekend of op een vrije dag is het daarentegen een eitje.

SLECHT 

En ik krijg ook feedback en commentaar van mijn fitbit."Even kijken hoe ik geslapen heb", zeg ik tegen E. als ik wakker word. Ik kijk in de app en net als alle voorgaande dagen krijg ik daar ook vandaag het genadeloze commentaar: SLECHT. En dat terwijl ik zelf nog wel vond dat ik lekker geslapen had. 90% effectief bovendien. Het heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met mijn korte nachten: 5,5 uur tot 6 uur. En dan wordt er vaak nog een half uur vanaf gehaald, omdat ik dan te onrustig ben. In de app blijf ik ver achter bij vrouwen van mijn leeftijd die hetzelfde apparaat gebruiken: die tikken met gemak de 8 uur aan. Dat is inderdaad voor mij niet weggelegd. En dat is prima. Het werkt voor mij.  

Coach

Behalve dit soort keiharde commentaren, krijg ik ook korte opdrachten van mijn digitale coach. Op een werkdag zit ik veel. Ik ben gefocust. Na ieder uur zoemt mijn fitbit: je bent al een uur inactief. En direct een suggestie: beweeg je romp. En als ik dat doe, dan krijg ik een complimentje: Geweldig! Ook als ik mijn eigen doelen haal krijg ik een complimentje. Op zich is dat prima voor mij: ik ben niet competitief, maar ik verbeter mezelf wel graag. En dat leidt soms tot bizarre situaties. Zo lag ik vanmiddag met mijn elastiek beenoefeningen te doen, terwijl ik aan de telefoon was. Gelukkig was het geen beeldbellen. Dat zou de werkrelatie wel erg onder druk zetten. 

Een machtsgreep 

Maar af en toe vind ik mijn fitbit toch wel erg aanwezig: dan lijkt mijn digitale coach teveel op een digitale dictator. Gisteravond heb ik een kleine machtsgreep gepleegd: 's nachts geen fitbit meer voor mij.