Tomtom is ook wel eens de weg kwijt

Gisteren trouwde collega. Ze deed dat in Friesland, waar ze woont. Met een aantal andere collega's was ik ook van de partij. Boezemvriendin en ik gingen voordat we afreisden eerst samen met andere collega's eten. Boezemvriendin zat achter het stuur. De heenreis bleef de tomtom in de tas, omdat collega haar tomtom had ingesteld. Het was immers nog licht en wij konden zo in de achtervolging. Dat ging prima, een onverwachte afslag buiten beschouwing gelaten.

De locatie van het trouwfeest is behoorlijk afgelegen. Dat heeft natuurlijk voordelen: geluidsoverlast zul je dan niet snel hebben. Maar als je er niet bekend bent, dan is het toch wel even zoeken. Eerst naar de locatie en toen naar de ingang (we hadden de verkeerde). Maar goed: eenmaal binnen kon het niet meer stuk. Voor de gelegenheid hadden we een lied ingestudeerd en dat ging zeer goed. Als een volleerd shantykoor zongen we onze tekst met een geraffineerde melodiecombinatie van "Toen wij uit Rotterdam vertrokken" en 'Lili Marleen'. Daarna gingen de voetjes nog even flink van de vloer.

Aan het eind van de avond stappen boezemvriendin en ik door en door gemarineerd weer in de auto. Boezemvriendin stelt de Tomtom in en dan zijn we klaar voor de reis van ongeveer een uur. Boezemvriendin volgt de aanwijzingen van de vriendelijke meneer van de Tomtom. "Zijn we hier vanavond ook langs gekomen?", vraag ik op een gegeven moment. "Dit lijkt me toch niet goed". De weg gaat over in een pad.Ik krijg een flashback van die keer dat mijn zusjes en ik met mijn moeder naar Spijk zouden gaan om daar in de zee te zwemmen. We eindigden midden in een weiland. Maar goed, dat was natuurlijk ver voor Tomtom. "Hij zegt het", zegt boezemvriendin. Zij twijfelt niet. "we zullen straks wel rechtsaf moeten." Het pad zit vol met kuilen, nu gevuld met grote plassen water; misschien een Romeinse ventweg? Boezemvriendin rijdt vol zelfvertrouwen door. "Volgens mij snijden we een flink stuk af", zegt ze. Dat denk ik ook wel. En inderdaad: even later komen we weer op een verharde weg. En daar zien we twee auto's met collega's voorbij rijden voor we de weg opdraaien. En ja, dan zitten we op de goede weg. Voor de rest van de rit had Tomtom geen Romeinse ventwegen meer op het programma: asfalt met vier banen. Wel zo lekker.

TomTomloos

Mijn boezemvriendin zweert erbij: de TomTom. De tijden dat we verloren rondreden in middelgrote dorpen is voorbij. Zijn we eens samen op pad, dan rijden we doelgericht naar onze bestemming. Ik ben nog niet zover. Hier in de regio red ik me aardig en op vakantie hoeven we niet doelgericht te zijn.

Er zijn van die momenten dat het voor mij misschien toch ook wel handig zou zijn. En dan vooral als ik de regio verlaat. Laatst werd ik verwacht in Veenhuizen. Nog niet eens echt ver buiten mijn normale actieradius. Ik reed in één rechte streep naar Veenhuizen. Geen centje pijn. En hoe moeilijk kan het dan nog zijn kun je je afvragen. Nou best moeilijk. Ik heb drie mensen in Veenhuizen klemgereden voor ik op de plek van bestemming was. De laatste jongeman die ik vroeg verwees me naar de overkant van de weg. Dus ik steek over en rij doelgericht op mijn bestemming af; maar helaas rood-witte paaltjes belemmerden de doorgang. Met mijn bestemming in zicht laat ik me daar natuurlijk niet door weerhouden. Dus ik gooi het stuur om en zonder met de ogen te knipperen rijd ik tussen twee enorme bomen door -zo op de parkeerplaats. Tevreden en op tijd stap ik uit.

Maar hier had de Tomtom me ook niet geholpen, want een collega met Tomtom reed achter me aan tussen de bomen door. Haar Tomtom bleef maar herhalen "Bestemming bereikt". Dus voor het goede ouderwetse klemrijden valt nog altijd iets te zeggen. 

Naschrift - Ik las vorige week in de krant dat er mensen zijn die door de TomTom echt een wereldbaan hebben. Een TomTom is namelijk niks zonder een accurate wegenkaart. Voor digitale kaartenmaker TeleAtlas doorkruisen twee twintigers heel Europa in een cameracamper. Tweeëntwintig van deze camerawagens rijden permanent voor de maker van digitale wegenkaarten door Europa.