"Ga je nu alweer weg?", zegt E. "Wat is er gebeurd met rustig zitten te puzzelen?"* Ik heb inderdaad een nogal uithuizige week. Het is niet helemaal wat E. zich bij mijn pensioen had voorgesteld. Vanmorgen ga ik naar Aschendorf om laarzen te kopen. Na een mislukte online poging probeer ik het nu over de grens. "Het moet nu gebeuren. Het zijn mijn go-go-go-jaren", zeg ik tegen E. E. kent de term niet.
Ik las er deze week online over. De jaren tussen je zestigste en tweeënzeventigste levensjaar zijn je go-go-go- jaren. Dan moet je zoveel mogelijk doen wat je nog wilt doen. De jaren tussen je tweeënzeventigste en tachtigste zijn de slow-go-jaren. Dan kun je nog wel van alles doen, maar het tempo is er grotendeels uit. En na je tachtigste heb je de no-go-jaren. Dan doe je niet meer zoveel.
Ik ben nu vijfenzestig. De eerste vijf jaren van mijn go-go-go-jaren ben ik voor het werk gegaan. Nu zijn er nog zeven jaren over. Ik heb dus haast.
De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards. Hier vind je deze.
De soundtrack bij de blog is:
*Voor mijn pensioen kreeg ik een puzzel van 1000 stukjes van D. Ik ben geen puzzelaar en ook geen natuurtalent dus dit is een hele uitdaging en een oefening in geduld voor mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten