Minimale inspanning - maximale smaak

Onze oudste houdt van koken. Dat heeft ze niet van mij. Mijn kookmotto is: Minimale inspanning, maximale smaak. Voor het kerstdiner heb ik als toetje Haagse bluf op het programma staan - een recept van mijn oma. Dat voldoet volledig aan het motto. Geen moeite, smaakt heerlijk. We houden een flinke portie over. "Wat moet ik daarmee?", zegt E. "Vries het maar in", zegt de oudste. Ik vind het een heel goed idee. "Misschien wordt het wel heel lekker ijs.", zeg ik. Dat roept herinneringen op.

IJs bikken

De oudste herinnert zich nog dat ik eerder ijs van yoghurt maakte. We zijn geen echte toetjeseters - dus als ik al eens een pak yoghurt meenam, dan was het voor we er erg in hadden over de datum. En als zo'n pak yoghurt dan bijna over de datum was, dan gooide ik het in een bakblik in de vriezer. Scheutje slimpie erdoor en klaar: yoghurtijs. Ik hoefde het niet weg te gooien en ijs gaat er altijd in. "We moesten het altijd met de föhn uit het bakblik halen", zegt de oudste. Het was denk ik nog voor de tijd van de siliconenbakvormen. Destijds werd onze föhn vooral gebruikt voor het losföhnen van stickers en het verwarmen van het yoghurt- of appelmoesijs (een andere specialiteit). Daarna bikte ik het yoghurtijs in stukken en dan kreeg iedereen een brok. En vervolgens probeerden we al glibberend op het bordje stukjes van het yoghurtijs af te schrapen. Dat viel nog niet mee, want het was keihard. Appelmoesijs had een iets zachtere structuur. 

Een aanrader

De Haagse bluf doet het wonderlijk wel in bevroren toestand. Het is heerlijk luchtig: ijs op zijn best zou ik zeggen. Wel snel opeten als je het uit de vriezer haalt, maar dat is vast geen probleem.

-----------------------------------------------------------

Recept Haagse bluf

Ingrediënten
2 eiwitten 
200 ml bessensap 
200 g suiker 
 
Bereiding 
Doe de eiwitten met het bessensap en de suiker in een grote vetvrije kom  en klop het geheel met een mixer tot alle suiker is opgelost en de eiwitten geheel stijf zijn geslagen. Het eiwit moet zo stijf zijn dat de kom even omgekeerd kan worden zonder dat er schuim uitvalt.

 

Lang leve de caracona!

Wel snel eten met warm weer!

Vroeger noemden we een cornetto een caracona. Dat was ik helemaal vergeten. Tot onze schoonzoon zei dat zijn ouders een cornetto een caracona noemen. De caracona was het meest luxe ijsje in het assortiment: een hoorntje met roomijs en chocolade met een paar nootjes. Net als de cornetto nu dus. Meestal at je geen caracona: je nam een dubbeldekker van waterijs die je doormidden kon breken. Tenminste, dat deden wij.

De caracona is terug 

Bij ons in huis is de caracona nu weer helemaal terug. In het taalgebruik en in de vriezer. Dat laatste natuurlijk omdat het het seizoen is. En in het taalgebruik omdat het een perfecte naam is. Veel beter dan cornetto.

Hoe de caracona een cornetto werd

Waarom dan toch een goede naam inruilen voor een minder goede? Waarom heeft de caracona plaatsgemaakt voor de cornetto? Zoiets gaat bij mij jeuken. Dus zoek ik het op. Ik vind de uitleg bij Verdwenen merken. Het zit namelijk zo. Unilever nam in de jaren '80 de concurrenten Caraco en Davino over. Davino staat voor De Aangenaamste Versnapering In Nijmegen en Omstreken. (Wat een verrijking van mijn algemene kennis en wat een FANTASTISCHE NAAM. Sorry voor de hoofdletters, maar het moest echt even.) Waar Caraco voor staat is onbekend, wel staat er dat het een iconisch ijsmerk is, dat zijn superijsje caracona noemde. Tot Unilever anders besloot. Het wilde zich op gebied van consumentenijs vooral richten op Ola en besloot daarom enkele jaren later de ijscollectie van Caraco uit de handel te halen. En zo werd het iconische caracona-ijsje een flauwe cornetto.

De caracona is terug

De nieuwste ontwikkeling is dat het merk Caraco nu door Unilever weer van de plank is gehaald als naam voor suikervrije ijsjes. Dat noem ik nog eens een indrukwekkend staaltje hoe help ik een iconisch ijsmerk grondig om zeep. Maar dan hadden ze natuurlijk buiten een kleine verzetshaard in de provincie Groningen gerekend. Hier in huis heeft de caracona zijn rechtmatige plek weer ingenomen.

Met dank aan mijn schoonzoon en zijn ouders.