Posts tonen met het label Claudia de Breij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Claudia de Breij. Alle posts tonen

maandag 5 augustus 2013

Ik mis je nu al

"Hee mam, moet je eens luisteren, Claudia de Breij zingt ons lied." Ze laat het even horen. De titel van het nummer is Ik mis je zo graag. Het gaat vooral om de regel in het refrein Ik mis je nu al. We weten niet wie ermee is begonnen. Ik kan het me ook niet herinneren. "Dat doet er eigenlijk ook niet toe", zegt de oudste. "We zeiden het tegen jou als je wegging.", zegt de jongste. Lees: als ik naar het werk ging. Zij voegde daar de enkele keer dat ik een paar dagen wegging dan nog aan toe: "Het hele huis ligt vol met tranen." En nog sms't de oudste regelmatig als ze net in de trein naar Enschede zit: Ik mis je nu al. En dat is dan geheel wederzijds. Zo zijn wij. Dit is ons lied.

 
Claudia weet het mooi te zeggen en zingen. Dit is ook een geweldige titel en heel waar: Ik onthou van jou. 
 
Over deze blogde ik al eens eerder. Onwaarschijnlijk mooie cover.


dinsdag 3 april 2012

Lief

Toen ze geboren werd waren ze er nog niet: de t-shirts met de tekst Lief. En eerlijk gezegd was ik daar vroeger toen onze kinderen een baby waren ook bijzonder allergisch voor. Dat kwam door de crèche. Als ik de kinderen 's middags ging halen, hoorde ik veel moeders komen en gaan die dan vroegen: "En, is ze ook lief geweest?" Die vraag stelde ik nooit. Belangrijker vond ik het of ze het leuk hadden gehad. Ik vind en vond het namelijk helemaal niet nodig dat mijn kinderen altijd lief zijn of lief gevonden worden. Maar ze zijn het natuurlijk doorgaans wel.

Vanmiddag pruttel ik nog even na van het werk. Ondertussen luister ik op youtube naar een liedje van Frans Halsema, vertolkt door Claudia de Breij. Voor haar heet het en het is van een ongeëvenaarde schoonheid. De versie van Frans vind ik ietwat gedragen, maar Claudia brengt het prachtig. De tekst staat misschien wel op gelijke hoogte met het legendarische One. Ik beluister er een bestendige liefde in, voorbij de hitte van het moment. De jongste luistert met me mee en blijkbaar hoort zij dat ook, maar ze vult het anders in. "Hoor je dat mam?", zegt ze. "Dat gaat over ons." Zo af en toe kan ze puberaal venijnig zijn en zo hoort dat ook. Maar lief is ze ook.