De bende van Bekster

De rust in onze tuin is ver te zoeken. Er is  een felle territoriumstrijd gaande tussen eksters en houtduiven. Of eigenlijk is het niet echt een strijd. Zodra de eksters op het toneel verschijnen, verjagen ze de houtduiven. Die hebben geen schijn van kans. 

Op jacht

Als de eksters even ergens anders foerageren, scharrelen de houtduiven gemoedelijk rond. Ze gaan af en toe zelfs even in het gras liggen en pikken in ons -niet zo Engelse- gazon. Het is een vredig gezicht.  Tot de eksters komen. Die jagen ze op tot buiten onze erfgrens en gaan dan op jacht naar iets eetbaars. Wormen en emelten zat. 

Jeugdbende

De eksters komen elk jaar terug. Inmiddels zijn de eksters met z'n zessen. Het paar heeft vier jongen gekregen. Best veel vind ik. Maar het kan, vertelt de site van de vogelbescherming. En ze blijven drie jaar bij hun ouders. Met z'n allen vormen ze dan een jeugdbende. In de jeugdbendes doen ze de ervaring op die ze nodig hebben om zelf jongen groot te kunnen brengen. 

Powerplay

En het lijkt inderdaad wel op een bende. Ze spelen echt powerplay. Dus nu noemen we ze De bende van Bekster. Ik geniet ervan. 

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.

De soundtrack bij de blog is:

Twee eksters brengen geluk

Eksters vormen een paar voor het leven

Dit huis staat misschien een kilometer van ons oude huis. Toch is alles hier anders: zelfs de fauna. Zo zag ik hier in de afgelopen dagen al een aantal malen een ekster hippen in onze pas uitgerolde grasmat. Bij ons oude huis nestelde een scholekster, er zaten kraaien, houtduiven en verschillende kleine zangvogeltjes. Die zie ik hier dan weer niet.

Vanmiddag zat ik in de tuin achter het huis te lezen. Op een gegeven moment word ik afgeleid door het gekras van een ekster. En dan wordt het krassen beantwoord. Het is een eksterpaar. Ze zitten in de boom naast me te kletsen. Ik kan het niet anders omschrijven: ze zijn met elkaar in gesprek. Het klinkt als het gesprek van een stel dat al heel lang bij elkaar is en zich gemakkelijk bij elkaar voelt. Op de een of andere manier wekt het mijn sympathie. En dat is nog nooit eerder voorgekomen met eksters.

Zou het inderdaad een stel zijn? Ik zoek even op internet of eksters paren vormen voor het leven. En dat blijkt inderdaad zo te zijn. "Eksters vormen levenslange broedparen, net als de kauw, en ze vormen met de uitgevlogen jongen nog een tijd een gezin, maar ze leven 's zomers niet in groepen zoals de kauw vaak doet. Eksters worden van oudsher al beschouwd als ongeluksvogels, verkondigers van dood en rampzaligheid." Nou, dat is lekker. Gelukkig ben ik niet bijgelovig. "Volgens het volksgeloof kunnen eksters het lot voorspellen. Zo zouden ze een naderende oorlog voorspellen wanneer ze zich in grote aantallen verzamelen en luidruchtiger dan gewoonlijk zijn. Ook het weer zou slechter worden wanneer een ekster luidruchtiger is dan anders." Gelukkig, luidruchtig waren ze niet, ook al ben ik niet bijgelovig. En dan tot slot nog: "Eén ekster brengt onheil, twee daarentegen geluk." Nou dat zal dan zeker gelden voor zo'n gelukkig stelletje. Ook al ben ik niet bijgelovig: hier ga ik dan toch maar vanuit.