Doe niet gewoon

...

Een collega van mij plaatst een link naar mijn blog Nooit meer tafeldame bij ons op het intranet. Het is een reactie op het bericht Tafeldame en tafelheer exit op ons intranet. Het ontgaat me, want ik ben een aantal dagen vrij. Collega P. wijst me erop als ik me maandag weer op het werk meld.

Tip

Als ik op mijn werkplek mijn mailbox open, vind ik er ook een 'tip' van de beheerder van ons intranet. Een tip is een persoonlijk berichtje. Hij geeft aan dat hij ook heeft gezien dat ik heb geblogd over het onderwerp. En dat dat prima is. Altijd fijn natuurlijk om met instemming van anderen bezig te zijn. Hij geeft ook aan dat van genderneutraliteitsdwang geen sprake is geweest. Hij zegt het niet expliciet, maar met genderneutraliteit heeft het blijkbaar alles te maken. Er was veel kritiek op de term tafeldame, vertelt hij verder.

Veel kritiek

Ik voel met hem mee. Als je zoals ik al meer dan 30 jaar in het communicatievak zit, dan weet je dat iedereen met alles wat je doet meekijkt en oordeelt. Als het niet goed is hoor je het en als het wel goed is hoor je het meestal niet - op een uitzondering na. De tafeldame en tafelheer zijn dus na veel kritiek verdwenen.

Nivelleren

Als iedereen meedenkt en meekijkt profiteer je van veel kennis. Dat is ook het idee achter ons intranet. Samen weet je immers meer. Dus dat is slim vanuit het oogpunt van kennis delen. Maar als het gaat om meningen, om creativiteit en originaliteit kan het ook de andere kant opslaan. Dan werkt een grote groep vaak nivellerend: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. En daarmee doe je iedereen tekort. Ongewoon doen levert namelijk innovatieve gedachten, creatieve vondsten en originaliteit op. Met ongewoon onderscheid je je van het gewone. En misschien nog wel belangrijker: het is ook veel leuker om niet altijd gewoon te doen. Het levert de sjeu waar ik zo dol op ben.

Jammer

De stap van tafeldame en tafelheer naar groepsbeheerder vind ik een nivellerende stap. We gaan gewoon doen met elkaar. Jammer, maar het zij zo. Ik heb het nu denk ik wel verwerkt.

Nooit meer tafeldame

Wat krijgen we nou?

Bij ons op het werk hebben we een sociaal intranet. Dat betekent dat iedereen met iedereen kan communiceren via het intranet. Alles wat je op het hart hebt kun je zelf plaatsen. Dat klinkt een beetje chaotisch en dat is het ook. Daarom wordt er veel gemopperd over ons intranet. Want vind alles maar eens terug als iedereen van alles gaat delen.

Sjeu

Maar het heeft natuurlijk ook zijn mooie kanten. Is er een onderwerp dat je met anderen wilt delen? Wil je ergens samen aan werken? Dan maak je gewoon een groep aan. Zo heb ik ook een aantal groepen aangemaakt. Als je zelf zo'n groep aanmaakt, dan ben je automatisch de eigenaar van de groep - of zoals dat bij ons charmant heette: de tafeldame. En als je een man bent, dan ben je tafelheer. Aan dit soort termen merk je onmiddellijk dat ik in een bedrijf werk waar we wel sjeu hebben. Het is een van de redenen waarom ik er zo graag werk.

Functiewijziging

Gisteren kwam collega S. bij me binnenlopen. Ze wil ook graag tafeldame worden van een groep die ik beheer. We hebben het er even over. Zij wordt lid van mijn groep en ik klik op haar foto om haar tafeldame te maken. Maar wat schetst mijn verbazing? De optie tafeldame is verdwenen. In plaats daarvan kan ik kiezen voor groepsbeheerder. Dat is hetzelfde natuurlijk, maar het is toch ook een wereld van verschil. Tafeldame is een hoffelijke en eervolle functie: elegant, charmant en sfeergevoelig. Een tafeldame is betrokken, ze koestert haar groepsleden. Een groepsbeheerder daarentegen is een gewone oppasser. Iemand die de sleutel heeft - als die er al zou zijn. Een groepsbeheerder beheert en beheerst. Dat vraagt niet de betrokkenheid die je van een tafeldame verwacht. Er gaat ook weinig warmte vanuit.

Teleurstelling

Ik word acuut overvallen door bittere teleurstelling over deze ongevraagde en onaangekondigde functiewijziging. Want daar kunnen we -gelet op alle verschillen die ik zie- toch echt wel over spreken. Van een eervolle functie ben ik een oppasser geworden. Wat zit hier achter? Ik heb wel een vermoeden. Ik ben bang dat ook bij ons op het werk de genderneutraliteitsdwang heeft toegeslagen.