Roofgoed

Anticiperend op een volledige lockdown haast ik me naar het winkelcentrum. Ik bezoek daar de betere lingeriezaak waar ik mijn BH's aanschaf. In het begin van dit jaar raakte een van mijn Primadonna's zoek in het zwembad. Eerst dacht ik nog dat iemand mijn zwarte Primadonna per ongeluk had meegenomen. Maar de BH kwam niet terug. "Dat kun je wel vergeten', aldus mijn aquarobiclerares. En dat was bijna gelukt, maar ik kom nu toch echt een BH tekort. En het zal mij niet gebeuren dat ik bungelend de lockdown inga. Ik stel prijs op persoonlijke verzorging. Het dragen van een kwaliteits-BH maakt daar onderdeel van uit. Ook als ik thuis werk.

Geen risico 

Het is rustig in het winkelcentrum. Ik ben direct aan de beurt en vertel wat ik zoek: een zwarte Primadonna. "Sinds de gedeeltelijke lockdown is er geen winkelend publiek meer", vertelt de dame in de zaak. "Alleen maar doelgerichte kopers, zoals jij." Ik vertel haar dat ik nog een zwarte BH mis in mijn collectie als gevolg van de onfortuinlijke vermissing in het zwembad. Ze zoekt mijn gegevens erbij en haalt een aantal opties uit de kast. Ze is niet verbaasd over het verdwijnen van de Primadonna. "Als je ze kwijt bent, dan krijg je ze niet weer terug", zegt zij stellig. "Maar BH's zijn toch maatwerk?", werp ik tegen. "wat heb je daar nou aan om een BH van iemand anders mee te nemen?"

Nog sterker

"Ik kan het je nog sterker vertellen", zegt ze. Nog sterker is altijd beter. Ik ben daar dol op, dus ik knik bemoedigend. "Hier was laatst een vrouw in de zaak en die was al haar Primadonna's kwijt. Gestolen van de waslijn." Ik kijk haar verwachtingsvol aan. Ik hoop op een ontknoping. Maar die blijft helaas achterwege. "Het is roofgoed.", verzucht ze. 

Ik schaf er direct twee aan. Dan heb ik een ruime basiscollectie.  En ik weet genoeg: mijn twee nieuwe BH's gaan achter slot en grendel of worden op het lichaam gedragen. Geen risico.

GEZOCHT: zwarte Primadonna - voorgevormd

Het is een raadsel.

Maandagavond stort ik me zoals iedere maandag weer in het water voor een aquarobicles. Zoals gebruikelijk ben ik precies op tijd. Niet te vroeg, maar ook niet te laat. De zwemmers staan al voor de poortjes te wachten. Die mogen er pas na ons in. Als zij er al staan, kan er van relaxed omkleden geen sprake zijn. Dus ik verwissel mijn kleren snel voor mijn badpak. Binnen een mum van tijd sta ik met de dumbells te springen in het water. Ik kan het iedereen aanraden.

Klamvochtige zoektocht

Mijn minst favoriete moment komt na de les. Dan moet de natte boel uit en moeten de droge kleren over het klamvochtige lichaam. Ik vis mijn kleren eerst uit het kluisje en dan uit de tas. Bij het uitpakken blijkt dat mijn BH ontbreekt. "Vast uit de tas in het kluisje gegleden ", denk ik nog. Maar nee, geen BH in het kluisje. Misschien in het pashokje waar ik me heb aangekleed? Ook niet. Dan moet ik 'm dus tussen het pashokje en het kluisje hebben verloren. Ik loop nog even rond, maar ik zie geen BH. En het is geen exemplaar waar je gemakkelijk overheen kijkt: van redelijk formaat, zwart en voorgevormd. Geen hobbel(s) die je zomaar neemt. Dus er is vast iemand die 'm gevonden heeft.

Gevonden voorwerpen 

Ik meld me dan ook bij de vriendelijke jongeman aan de balie. "Is hier misschien een BH binnengebracht?", vraag ik. "Ik ben die van mij kwijt." Ik zie aan hem dat het geen vraag is die dagelijks gesteld wordt. Hij lijkt enigszins in verlegenheid gebracht. Hij verzekert me dat er geen BH is ingeleverd.

Thuis vertel ik dit vreemde voorval. Ik zie drie mogelijke scenario's:

1. Iemand denkt dat haar eigen BH uit de tas is gevallen en neemt 'm mee. In dat geval komt zij er thuis achter en dan zal de BH er de volgende week weer zijn.
2. Iemand met precies mijn maat BH vindt 'm net zo mooi als ik en neemt 'm mee. Dan zie ik de BH niet terug.
3. Er loopt een BH-snuiver -een neef of nicht van de lustkapper- rond in het zwembad en die had maandag zijn of haar geluksdag. Ook in dit geval zie ik de BH niet weer terug.

Het was een mooi exemplaar, dus ik hoop natuurlijk op scenario 1.