Nog even geen boete

De 'mantelzorgboete' wordt een jaar opgeschort. We luisteren naar het journaal. Astrid Kersseboom vertelt erover. Het betekent dat ouderen dus niet worden gekort als ze door hun kinderen in huis worden genomen, legt ze uit. Dat ouderen bij hun kinderen intrekken is een ontwikkeling die aangemoedigd wordt, omdat de zorg anders te duur wordt. Opmerkelijk natuurlijk om een boete te zetten op iets wat je wilt aanmoedigen. Deze laatste overdenking is natuurlijk van mij. Astrid vervolgt dan nog: "Het uitstellen van de mantelzorgboete kost het kabinet 10 miljoen euro."

"Raar toch", zeg ik tegen E. "Dat ze dat zo zeggen: dat kost het kabinet 10 miljoen euro. Als die kinderen hun ouders niet in huis hadden genomen, hadden ze het volle pond AOW moeten betalen. Het kost het kabinet helemaal niks. Het is gewoon een bezuiniging die ze dit jaar nog niet gaan doorvoeren. De enigen die het iets kost zijn de ouderen, van wie een deel van het AOW wordt ingehouden." Nee, het kost het kabinet niks. Het kabinet pakt die 10 miljoen euro af van ouderen die iets doen wat we eigenlijk willen aanmoedigen. Maar dit jaar dus nog niet.

Een afspraak uit stoerdoenerij

Vanmorgen luister ik in de auto naar het programma van Edwin Evers op 538. Ik wissel het luisteren van mijn eigen muziek af met het luisteren naar de radio. Tegenwoordig luister ik dus naar 538 en ik ben een beetje verslingerd aan het oeverloze gebabbel van de mannen in de studio 's morgens vroeg. Vanmorgen bellen ze met Durk Veenstra, eindredacteur van RTL Z, die een reactie geeft op de verkiezingsoverwinning van Francois Hollande in Frankrijk. Wat gaat dat betekenen voor de euro, is de vraag. Gaat Frankrijk zich aan de gemaakte afspraken houden? Durk denkt dat de wisseling van de macht niet zoveel invloed zal hebben; het gaat om marginale verschillen. Bovendien is Frankrijk een keurig land dat zich vast aan de afspraken gaat houden. Hij doelt op de afspraken om het begrotingstekort van eurolanden niet verder op te laten lopen dan 3%. Maar Hollande zal wel iets willen doen. Zo zal hij willen morrelen aan de afspraak dat het structurele tekort over meerdere jaren zelfs niet boven de 0,5% van het bruto binnenlands product mag komen. Het is taaie kost, maar Durk vertelt het heel duidelijk. Dat van die 0,5% zal er wel afgaan, beweert Durk. "Dat was een afspraak puur uit stoerdoenerij." Niemand is echt van plan om zich aan zo'n afspraak te houden, aldus Durk.

Het blijft nog even hangen gedurende de rest van mijn autorit: een afspraak uit stoerdoenerij- omdat het zo goed voelt. Ja, die zien we allemaal wel eens voorbijkomen.

67

De kogel is definitief door de kerk: we moeten tot ons 67e blijven werken. Het maakt niet veel indruk op me, ik kan me ook niet voorstellen hoe het is om helemaal niet meer te werken. Het duurt sowieso nog lang voor het zover is. E. en ik hebben het erover. "Ik las in de krant dat de kans groot is dat er binnen tien jaar een bacterie een waar slagveld aan zal richten. Die bacteries worden namelijk resistent tegen penicilline." Dus voor hetzelfde geld halen we die 67 niet. "De farmaceutische industrie kan op zich een ander middel ontwikkelen, maar dat doen ze niet omdat het financieel niet uit kan.", zeg ik. Ik lees het nu in de krant, maar het is niet de eerste keer dat ik het hoor. "Dat is toch eigenlijk crimineel: dat je zoiets ergs kunt voorkomen en het dan niet doet omdat het geen geld oplevert", zeg ik tegen E. E. is het met me eens. "Ik vind dat daar ook een rol voor de overheid ligt.", zegt hij. "Of voor de wereldgezondheidsorganisatie", zeg ik.

Het lijkt er echter niet op dat een van deze partijen zich hier in gaat mengen. En ook al zouden ze dat nu doen, dan zou het hoogstwaarschijnlijk toch te laat zijn, zo tekent ons dagblad op uit de mond van een specialist. De overheid is op dit moment namelijk druk met andere zaken: ze bereiden forse bezuinigingen voor op zaken als de gezondheidszorg en cultuur. Het stemt mij niet vrolijk. Ik zou niet trots op mezelf zijn als ik deze regering mee in het zadel had geholpen.