Voor ieder probleem een oplossing

Al sinds E. en ik samenwonen hebben we een probleem. We laten de aangebroken flessen van de drankjes die we nuttigen rondslingeren. Jaren geleden zochten onze oude bovenburen ons hier op. Een fles Spa stond discreet tegen de tafel aangeschoven. "Oh, de fles Spa staat nog steeds paraat.", zei zij. Tot op dat moment was ik me niet echt van die gewoonte bewust. Maar sindsdien dus wel. Tegenwoordig laten we onze flessen niet meer in de kamer staan. We verplaatsen ze nu discreet naar de keuken. En omdat we niet meer met z'n tweeën zijn, staat daar een enorme flessencollectie, variërend van Strongbow, onze favoriete rode wijn, cola, cassis tot -nog steeds- Spa. Dat is me al een tijd een doorn in het oog. Dus ben ik al enige tijd vastberaden maar geduldig naar een oplossing, want voor ieder probleem bestaat ergens ooit een oplossing.

Laatst tikte ik in de kringloop een flessenrek op de kop voor onze wijnflessen. Dat was het begin van een oplossing, een dappere poging van mijn kant. De wijnflessen pasten er keurig in. Maar nog steeds was het probleem niet opgelost, want rond dat wijnrek verzamelde zich als vanzelf een collectie van grote en kleine flessen die niet in het rek pasten.

Tot ik vorige week DE oplossing vond. Ik kocht bij de Leenbakker een witte kubus met daarin een kruis die de kubus in vier driehoeken verdeelt. En in die driehoeken kun je dus flessen van alle formaten schuiven. Ik ben opgetogen als ik het in de folder zie. Dat is precies wat wij nodig hebben! Dus ik rij vastberaden naar de Leenbakker en kom tevreden met het kastje weer over. Als het kastje gemonteerd is -en dat viel nog helemaal niet mee-  plaats ik het op een plateau achter ons aanrecht. Alle flessen en flesjes worden erin geschoven en alles past ook nog eens! Ik ben meer dan 100% tevreden; dit is echt een enorme verbetering van de kwaliteit van mijn leven!

De enige keerzijde van de medaille is dat E. mijn enthousiasme niet deelt. Hij stoort zich minder aan de rondslingerende flessen dan aan de kubus die naar zijn idee te pontificaal op het plateau staat. Onbegrijpelijk!

En ik tikte het voor nog minder op de kop!

Proost!

Vanmorgen zat er een berichtje in mijn mailbox met de titel Surprise! Onderaan het berichtje stond: Graag wil ik jullie vragen de surprise op te (laten) halen bij mij! Twee weken geleden mochten we een greep doen uit de cadeaucarrousel. Ik ging voor een abonnement op een tijdschrift. Dus ik had niet echt meer op iets gerekend. Maar de baas vond dat we dit jaar zo hard ons best hadden gedaan, dat we nog wel recht op iets meer hadden. Hoe aardig zo'n cadeaucarrousel verder ook is, dit bracht toch echt even het kerstpakkettengevoel terug. Massaal kwamen we in beweging om onze surprise te gaan halen.

"Ga je 'm zelf halen, of zal ik 'm voor je meenemen?", vraagt collega. "Ik haal 'm zelf, wat denk je?", zeg ik. Even later loop ik naar de eerste verdieping. Daar haal ik mijn surprise. Het is een duopakket wijn, wit en rood met een mooi briefje erbij. "Hij heeft het zelf bedacht", zeg zijn rots in de branding met enige trots en als extra aanbeveling. Voor ons verviel het geplande personeelsuitje, en voor dit jaar was er voor ons ook geen kerstborrel. Dus daarom dit gebaar.

Zelf is hij er vandaag niet. Dus schrijf ik hem even een bedankje. Gezien mijn geringe weerstand tegen alcohol zijn deze twee flessen wijn voor mij goed voor verschillende vrolijke avonden. De laatste zin van mijn mail was dan ook:  ...reken maar dat ik hier heel wat keren dronken van kan worden! Maar niet als ik de volgende dag weer aan het werk moet natuurlijk...

Nie verkeerd nie

Er zijn er die een hele fles wijn drinken zonder met hun ogen te knipperen. Ik behoor niet tot die categorie. Halverwege een glas wijn verandert mijn gemoedstoestand al. De temperatuur loopt op, de ontspanning slaat toe en de stemming zit er alras goed in. Na slechts één glas ben ik al compleet ontremd. Dus ja, dat is goedkoop dronken worden.

Zo af en toe drink ik een glaasje. Uitsluitend binnenshuis. Deze keer was het een Zuid Afrikaans wijntje. Door E. volgens mij 100% op titel geselecteerd: Nie verkeerd nie. Een aparte smaak: eerst een beetje zoetig en daarna een beetje een houtsmaak. Koppig wijntje ook. We waren net in gesprek toen ik na een half glas de gebruikelijke verschijnselen ging vertonen. Het mag duidelijk zijn: het gesprek was over. "Hoeveel zit hier in?", vraag ik nog. Puur voor de vorm kijkt E. op de fles. "15%", zegt hij volstrekt onaangedaan. "15%! Geen wonder dat dat er zo inhakt!".

Naarmate de bodem van mijn glas (ja echt waar, we hebben het over één glas!) verder in zicht komt, word ik steeds vrolijker. Ik heb een enorme lol: ik heb werkelijk zin om even te zingen. Mijn lichaam is zo soepel; het is onvoorstelbaar! Mijn botten lijken wel vloeibaar. En ik ben echt prima op temperatuur. Nie verkeerd nie!

Als ik later, weer in normale doen, op het internet kijk, dan zie ik dat ik werkelijk een uitstekend wijntje heb gedronken. Want hoe staat Nie verkeerd nie omschreven? Als een: "Mondvullende, houtgerijpte wijn met een soepele karakter. Zoals de naam zegt, 'nie verkeerd nie'.”