Mijn moeder en mijn zusje keken jarenlang the Bold and the beautiful. Ze leefden erg met iedereen mee. Mijn vader dacht zelfs eens dat er een bekende was overleden toen hij ze hoorde praten. Je zou dus zeggen dat mijn moeder het snapt als haar zusje C. en ik praten over B&B vol liefde. C. en ik leven namelijk erg mee met de mensen van B&B vol liefde. Wij bevinden ons op planeet B&B vol liefde. Mijn moeder duidelijk niet.
Heerlijk mens
C. vindt Debbie -net als ik en de rest van Nederland- een heerlijk mens. Het is onze favoriet. Debbie is net zo oud als ik. Dus ik kijk met extra belangstelling naar de kandidaten die op haar pad worden gestuurd. "Als ik ze vergelijk met E. vind ik ze allemaal zo oud", zeg ik. Alhoewel ik moet toegeven dat Paul wel een leuke man is. Ik hoop dat daar iets ontstaat.
Persoonlijke verzorging
"Wat vind je van Bram?", vraagt C. Bram lijkt tot zover een aardige jongen. Dat is meer dan je van de andere deelnemende mannelijke B&B-houders kunt zeggen. Dat zijn griezels, aanstellers, ongelikte beren of een combinatie daarvan. Maar voor mij is het een afknapper dat ik bij Bram te weinig tekenen van persoonlijke verzorging zie. Met name het gegraai in de schapenvacht van de ram Abbas en in die van zijn hond Doggo staan me tegen. Voor Bram namelijk geen oppervlakkig aaitje; hij gaat er vol in. Iedereen die wel eens een schapenvachtje of een nieuwe schapenwollen trui heeft gehad kent de geur. Dat is niet eentje die je constant in je neus wilt.
Gillend gek
De woonomgeving van Bram zou mij ook helemaal niet aanspreken. Ik zou binnen een dag gillend gek worden van al die naaldbomen. Je ziet namelijk niks. Alleen naaldbomen. En zoals zijn -inmiddels afgevoerde- gast Yamie-Lee zegt, dat trek ik echt niet. Als echte Groningse wil ik ver kunnen kijken. Dat is zo diep in de genen verankerd dat het zelfs overerft. De oudste zat nog in een autostoeltje toen ze "Weg, weg!" riep naar de bomen langs de kant van de weg.
Nog een week op planeet B&B vol liefde en dan landen we weer op aarde.
