Als een zoutzak op de bank

Het is gelukt! We hebben de kerstvakantie gehaald. Maandag was er voor mij nog een kleine hapering: mijn eerste en enige ziektedag in jaren. Maar gelukkig is het nu weer goed en kan de vakantie beginnen.

Ook de rest van het gezin is blij dat de kerstvakantie nu is begonnen. De jongste had vanmorgen een feestelijke ochtend op school. Met een diepe zucht komt ze binnen. "Pfffff, nou hè hè.", zegt ze. "Nu ga ik mijn laptop van boven halen en dan ga ik lekker als een zoutzak op de bank hangen." Het spreekt mij aan. Ik ga het straks ook proberen. Ondertussen voegt zij de daad bij het woord. Ik ben nog even bezig met de was. Als ik de kamer binnenloop ligt haar laptop op de grond. Ze is al even  voorbij het 'zoutzakken': ze slaapt.

Geen puf

Nadat ik dapper stand had gehouden en de last woman standing was hier in huis, heb ik toch ook de handdoek in de ring moeten gooien. Vandaar de radiostilte van de afgelopen dagen. Eind vorige week raakte ik overspoeld door een snottsunami. Al dat snot kon natuurlijk geen kant op. Gevolg: het ging zich vastzetten in mijn holtes. Gevolg daarvan: een pulserend gevoel in mijn hoofd. En geloof me: er zijn delen van je lichaam die mogen pulseren, maar je hoofd is daar niet bij. En nog steeds heeft niet al het snot de weg naar buiten gevonden. Het zit me nog steeds in de weg. Gevolg: bekaf. Gevolg: geen puf om te bloggen. Het is even zo.

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards. Hier vind je deze.

Atmosferisch perspectief

Het zijn drukke tijden voor ons. Woensdag is mijn vrije dag, dus dan plannen we zoveel mogelijk zaken rondom de bouw. Gisteren begonnen we met een rondgang door ons nieuwe huis. De installateur kwam om samen met ons de stopcontacten en schakelaars af te tekenen. Dinsdagmiddag hadden E. en ik al een voorbereidingsrondje gedaan. Je moet daarvoor namelijk toch wel enig idee hebben van hoe je je huis in wilt richten. Na deze ronde waren we tot op het bot verkleumd.

Na de middag reisden we af naar Friesland om onze trap te kiezen. Omdat het op de route ligt, rijden we de terugreis over Grootegast om te kijken naar trapspijlen, Groningse schoorsteenborden, deurroosters en levensbomen. In de trappenfabriek slagen we. We zijn het eens over de houtsoort en de afwerking. Ook het Groningse schoorsteenbord levert geen problemen op. De deurroosters leveren meer problemen op. De roosters die we mooi vinden worden niet geleverd in de lengtemaat die we nodig hebben. En de roosters die we wel in de lengtemaat kunnen krijgen, vinden we minder mooi. Daar moeten we ons dus nog even verder in verdiepen.

Op de heenreis schijnt de zon. Vanaf de snelweg hebben we een weids uitzicht over het Friese land. Het Friese land is weids, maar niet Gronings weids. In de verte tekenen zich houtwallen en dorpjes af. Het is zonovergoten en een beetje heiig daar waar de horizon het land raakt. "Kijk, een atmosferisch perspectief", zegt E. Zo heet dat dus. Mooi.

Vandaag weer een goed gevulde werkdag met steeds een lichte hoofdpijn. Nu lonkt vooral het perspectief van het bed: ik ben bekaf.