Dancing queens

Deze week kreeg ik een aanbieding die ik niet kon weerstaan. Of eigenlijk was het helemaal geen aanbieding. Ik moest namelijk het volle pond betalen. Ik kreeg een mail van het plaatselijke theater met de op handen zijnde voorstellingen. Ik scan de mail oppervlakkig, maar ik blijf haken bij het kleurrijke plaatje van een ABBA-revivalband. Dat lijkt me toch een niet te missen evenement. Dat dat me was ontgaan! Ik aarzel geen moment en ik kom onmiddellijk in actie: ik mail mijn dochters. Die reageren vlot: ze zijn er voor in. Misschien is het ook wel iets voor mijn zussen, denk ik dan. En ja, natuurlijk doen mijn zussen mee.En zo houden we het culturele leven hier een beetje in stand.

Dus gisteravond gingen we met zijn zessen naar het concert van ABBA CZ. CZ staat voor Tsjechoslowakije, de thuisbasis van de band. Het filmpje op de site was niet veelbelovend, maar het optreden was een waar feest. Wij zaten er met onze neus bovenop: de tweede rij vanaf het podium op de bijgeschoven stoelen. De revivalband heeft vergeleken met ABBA een dubbele bezetting: vier mannen en vier vrouwen. Allemaal getooid in dezelfde smakeloze outfits als ABBA destijds: corsetjes en glitterbroeken. Geweldig.

Halverwege het concert vraagt Katarina, de nep-Agnetha,of we allemaal willen gaan staan. Ik aarzel geen moment en ga staan. Ik heb al een poosje het gevoel dat het heel onnatuurlijk is om te blijven zitten. Maar goed, we zijn in Hoogezand, de zaal is gevuld met Groningers. Als ik omkijk zie ik achter me nog 2 mensen staan en midden in de zaal staan ook 3 mensen. De rest dacht blijkbaar: mooi zitten blieven. Mijn zus en onze oudste gaan ook maar staan. We dansen op onze plek en mijn zus en ik doen enthousiast mee met de gebaartjes die er nou eenmaal bij horen. We staan met de ruggen tegen elkaar aan alsof we Frida en Agnetha in hoogst eigen persoon zijn - maar dan op leeftijd natuurlijk. "We zouden het zo kunnen doen.", zegt mijn zus "Misschien met iets grotere corsetjes." We voelden ons voor even twee dancing queens, nog steeds young and sweet, maar allang geen 17 meer.

Abbamanie

Als Abba nu hits zou hebben geschreven, zouden het stuk voor stuk weer hits worden. Dat is wetenschappelijk bewezen. Laatst zagen we een documentaire waarin ze een methode hadden ontwikkeld om de hitpotentie van hitsongs te voorspellen. Alle hits van Abba kwamen voorbij. Zelfs hits, waarvan ik al was vergeten dat het hits waren geweest. Natuurlijk Dancing Queen. Dat was een echte discokraker in de onvergetelijke discotijd.

Maar ook als het niet wetenschappelijk bewezen zou zijn, zou ik het direct geloven. Dancing Queen staat op een schemerige karaoke-cd met kroegkrakers bij ons in de kast. Natuurlijk niet in de originele Abba-uitvoering. Die ontdekte de jongste pas op YouTube na de documentaire. We worden nu regelmatig op een potje Abba getrakteerd. De Dancing Queen, Waterloo, SOS, in de Engelstalige versie, in de Duitstalige versie. Noem maar op. Ze zingt ze uit volle borst mee. Ook hun extraverte kleding kan ze wel waarderen. "Nu doen we die ene waar ze een bontjas aan heeft." (Chiquitita) En zo komt de ene na de andere Abbahit voorbij.