Gloria ... wie?

Het is de tijd van de Top 2000 en de muziekkwissen op tv. Naarmate de jaren verstrijken komen er meer nummers voorbij die ik niet ken. Ik luister nog wel veel muziek, maar geen top 40 meer. Dan krijg je dat. In een van de afgelopen kwissen wist een team niet wie The Kinks waren. "Hoe kun je dat nou niet weten? zeg ik tegen E. Het laat duidelijk zien waar de generaties zich scheiden. 

Disco fever

Ik ben van de tijd van de disco. Ik had het niet willen missen. The Trammps, The Temptations, The Beegees, Abba, Tavares, Gloria Gaynor. Zoveel positieve energie, zelfs als het over ellendige toestanden gaat. Nog steeds brengt deze muziek me eigenlijk als vanzelf in beweging, weerloos overgeleverd aan de disco fever. Dus als ik in de gelegenheid ben om een verzoeknummer in te dienen, dan weet ik het wel.  

Verzoeknummer

Zo´n twintig jaar geleden gingen boezemvriendin en ik naar een feestje. Het feestje viel een beetje tegen. Dus gingen we op zoek naar ons eigen feestje in een gelegenheid waar gedanst kon worden. Om de stemming er in te brengen, diende ik direct een verzoeknummer in bij de dj. "I WILL SURVIVE VAN GLORIA GAYNOR", schreeuw ik over de muziek heen. De dj kijkt me blanco aan. "Gloria... wie?"

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards. Hier vind je deze.

Silent disco

Onze oudste woont tegenwoordig in Enschede. En daar gebeurt het op dit moment. Serious Request staat daar namelijk op de Oude Markt. De kroegen zijn er om de feestelijkheden te verhogen nu 24 uur per dag open, vertelt ze tijdens een skypesessie. Iemand die ze kende had gistermorgen om 8 uur een biertje gehaald. Gewoon omdat het kan. Ze vertelt erover als we gisteravond even skypen. Vandaag gaat ze naar een Silent Disco. Nou ben ik zelf van de tijd van de disco, maar het fenomeen silent disco is nieuw voor me. Ik begrijp het niet direct, want volgens mij is disco alles behalve silent. Disco is van het bewegen op de dreun. "Dan krijg je allemaal een koptelefoon met je eigen muziek op", zegt ze. Dat zal er toch wel even anders uitzien dan de disco die ik ken. Het hoogtepunt van de avond was dan wel dat iedereen op een rij stond te dansen, prehistorisch line dansen zeg maar.

Een favoriet van me (met een vleugje galgenhumor):

Abbamanie

Als Abba nu hits zou hebben geschreven, zouden het stuk voor stuk weer hits worden. Dat is wetenschappelijk bewezen. Laatst zagen we een documentaire waarin ze een methode hadden ontwikkeld om de hitpotentie van hitsongs te voorspellen. Alle hits van Abba kwamen voorbij. Zelfs hits, waarvan ik al was vergeten dat het hits waren geweest. Natuurlijk Dancing Queen. Dat was een echte discokraker in de onvergetelijke discotijd.

Maar ook als het niet wetenschappelijk bewezen zou zijn, zou ik het direct geloven. Dancing Queen staat op een schemerige karaoke-cd met kroegkrakers bij ons in de kast. Natuurlijk niet in de originele Abba-uitvoering. Die ontdekte de jongste pas op YouTube na de documentaire. We worden nu regelmatig op een potje Abba getrakteerd. De Dancing Queen, Waterloo, SOS, in de Engelstalige versie, in de Duitstalige versie. Noem maar op. Ze zingt ze uit volle borst mee. Ook hun extraverte kleding kan ze wel waarderen. "Nu doen we die ene waar ze een bontjas aan heeft." (Chiquitita) En zo komt de ene na de andere Abbahit voorbij.