Schouderklopje voor jezelf

Een 9 heeft ze op aardrijkskunde. En dat vindt ze terecht een enorme prestatie. "Heb je mijn berichtje op facebook gekregen?", vraagt ze als ik thuiskom. Nee, ik kom net van het werk en dan kijk ik niet voortdurend op mijn telefoon, dus ik heb het berichtje nog niet gezien. "Ik heb een 9 op mijn aardrijkskunde!!!!", zegt ze. En zo staat het dus ook in mijn telefoon: met veel uitroeptekens. "Nou geweldig, fantastisch, ik ben trots op je", zeg ik. Maar blijkbaar zag ze dat ook graag nog even zwart op wit, want later zie ik dat er vanaf mijn iphone is gereageerd op haar berichtje - en ik was het niet. "Goed zo meisje :)", luidt het berichtje. Een schouderklopje voor haarzelf. Daar stel ik mijn telefoon graag voor beschikbaar.

Complimentendoosje

In 2004 kreeg ik een complimentendoosje van mijn schoonmoeder. Erg leuk. De gedachte erachter is dat anderen complimenten opschrijven en die in je doosje stoppen. Als je een dip hebt, dan lees je die complimenten en daar kikker je van op. Dat is het idee.

Mijn complimentendoosje is inmiddels tot de nok gevuld. Dat is door mijzelf sterk gestimuleerd. Tegen de kinderen zeg ik met enige regelmaat: "Vooruit schrijf nog eens een complimentje." Vandaag kreeg ik spontaan een nieuw complimentje van mijn jongste. Dus heb ik de doos omgekeerd en de oogst van drie jaar complimentjes bekeken. Je hebt grofweg drie categorieën:

1. Je bent een lieve/goede moeder: Je bent goed, goed, goed, goed, goed, goed, goed, goed of I love yoe met gevoel (van mijn jongste),
2. Dubieuze complimentjes: Je bent goed in je zin doordrammen, Je bent een goed pakezeltje, Je kan goed lawaai maken, Je kan goed vals zingen (allemaal van de oudste),
3. Briefjes die niets met complimentjes te maken hebben: Ik ben de beste. Jij niet. Zeg dat ik de beste ben (van mijn zoon) of Neem in het vervolg ijs mee (van mijn oudste).

En dan zat er nog eentje in die buiten iedere categorie valt. Mijn jongste maakte toen ik begin dit jaar grieperig was, een tekening van ons allemaal met daarop:

Mamma, Dit past bij jou: A= aardig, D= dramatisch, E= emotie, G= grappig, H= humor, I= isterisch, J= jong, K= kotsen, L= Leuk & liefde, M= Mamma, N= nok (???), O= opgefokt, P= passie, R= ruig, S= sympathiek, T= te leuk, U= U bent een goeie moeder, V= vrede, W= wol, Z= ziek.

En het werkt: ik word er vrolijk van.

Complimentendoosje

In 2004 kreeg ik een complimentendoosje van mijn schoonmoeder. Erg leuk. De gedachte erachter is dat anderen complimenten opschrijven en die in je doosje stoppen. Als je een dip hebt, dan lees je die complimenten en daar kikker je van op. Dat is het idee.

Mijn complimentendoosje is inmiddels tot de nok gevuld. Dat is door mijzelf sterk gestimuleerd. Tegen de kinderen zeg ik met enige regelmaat: "Vooruit schrijf nog eens een complimentje." Vandaag kreeg ik spontaan een nieuw complimentje van mijn jongste. Dus heb ik de doos omgekeerd en de oogst van drie jaar complimentjes bekeken. Je hebt grofweg drie categorieën:

1. Je bent een lieve/goede moeder: Je bent goed, goed, goed, goed, goed, goed, goed, goed of I love yoe met gevoel (van mijn jongste),
2. Dubieuze complimentjes: Je bent goed in je zin doordrammen, Je bent een goed pakezeltje, Je kan goed lawaai maken, Je kan goed vals zingen (allemaal van de oudste),
3. Briefjes die niets met complimentjes te maken hebben: Ik ben de beste. Jij niet. Zeg dat ik de beste ben (van mijn zoon) of Neem in het vervolg ijs mee (van mijn oudste).

En dan zat er nog eentje in die buiten iedere categorie valt. Mijn jongste maakte toen ik begin dit jaar grieperig was, een tekening van ons allemaal met daarop:

Mamma, Dit past bij jou: A= aardig, D= dramatisch, E= emotie, G= grappig, H= humor, I= isterisch, J= jong, K= kotsen, L= Leuk & liefde, M= Mamma, N= nok (???), O= opgefokt, P= passie, R= ruig, S= sympathiek, T= te leuk, U= U bent een goeie moeder, V= vrede, W= wol, Z= ziek.

En het werkt: ik word er vrolijk van.