Een heel leuk leven

Deze week sprak ik op een feestje met een collega. "Hoe is het met je?", vroeg ik. Ik zie hem niet zo vaak, dus dan is dat de aangewezen openingszin om bij te praten. Hij vertelt me dat zijn beide zoons uit huis zijn en dat hij het daar best moeilijk mee heeft. Mijn oudste is ook de deur uit. Dat was even wennen, maar het viel me duidelijk niet zo zwaar als hem. Maar ik heb er nog twee in huis natuurlijk. Dus hier nog zat leven in de brouwerij.

De oudste komt meestal 's weekends thuis. Af en toe slaat ze een weekend over, maar nu slaat ze er twee over. Dus zoek ik vandaag even contact. Het is deze week namelijk behoorlijk stil gebleven van haar kant. Ik vraag haar via een privébericht op facebook hoe het met haar gaat. Even later reageert ze met een enorm bericht waarin ze de activiteiten van de afgelopen week opsomt. En eerlijk is eerlijk: het is indrukwekkend. Naast haar colleges, waar ze minder uitgebreid verslag van doet, is ze van de ene activiteit in de andere gerold. Zo heeft ze omdat ze een actieve student is een lachworkshop en een etiquetteworkshop gedaan. Ze heeft rondgehangen in sportkantines, voetbalteams aangemoedigd, ze is in de weer geweest met een doegroep met de naam Ajeto.  Ze ging naar netwerkspeeddates, een internationale Biermittag waar ze gezellig met een aantal Duitsers heeft 'genetwerkt', een borrel in de Pijp - niet zo lang weliswaar, want ze had haar tas en laptop nog bij zich. Dus is ze al om 2 uur naar huis gegaan. Conclusie: "Ben eigenlijk de hele week nog maar amper op m'n kamer geweest."

Dat gaat dus wel goed. "Nou dat ziet eruit als een heel leuk leven.", is mijn reactie. "Zekers", reageert ze. Wat wil je als ouder nou nog meer?

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.

Verwen jezelf

Je moet jezelf in het leven zoveel mogelijk verwennen. Daar ben ik van overtuigd. Is er een doel in het leven? Zeker: vier het, maak het zo aangenaam mogelijk. Haal eruit wat erin zit, zonder dat je jezelf voorbijrent. Maak er geen doel op zich van. Dobber en geniet.

Ieder doet dat op zijn eigen manier. Na de brand was het hier in huis behoorlijk kaal. Maar dat duurde natuurlijk niet lang. Allereerst scoorden de jongste en ik een schitterend fietskarton bij de Halfords. Later kocht ik een kaartenrek. Aanvankelijk zag ik een joekel van een kaartenmolen in een dumpzaak. Jammer genoeg was die niet te koop. Daar wilden ze zelf kaarten in uitstallen. Dus zette ik mijn zoektocht op internet voort. Met resultaat! Ik kocht twee rekken voor aan de muur. Eentje voor staande kaarten en eentje voor liggende kaarten. En die rekken maken me iedere dag weer blij. Het is een constant veranderend kunstwerk. Ik stop er de kaarten in die we toegestuurd krijgen, die we zelf meenemen (van bijvoorbeeld vakantiebestemmingen of uitstapjes) of die ik opsnor. En ik schrijf er korte tekstjes achterop. 

Het mooie van de kaartenrekken is dat ik er steeds weer blij van word. Een nieuwe ansichtkaart kan het hele rek een ander aanzien geven. Deze week zat ik met de oudste te skypen. Ik hang op de bank en zij ziet het kaartenrek achter me. "Wat is dat voor een kaart?", zegt ze. "Die kocht ik bij de kringloop vandaag", zeg ik. Het is een ansicht uit de seventies. Uit al die kaarten pikte zij deze er zo uit. Maar hij is dan ook fantastisch.