Vreemde mondbeleving

Ik ben vanmorgen op tijd wakker. Gisteren hadden we de hele familie over de vloer. Er is gegeten, gedronken en gepraat. Vandaag is het huis in diepe rust. Ik maak van de gelegenheid gebruik om de wasmachine aan te zetten en de laatste spullen nog even op te ruimen. Ik ruim de vaatwasser uit en maak ook direct de bestekbakken even schoon, omdat sommige vakken helemaal leeg zijn. Al het bestek is gebruikt.

Een zuurtje

Als alles is opgeruimd maak ik mezelf een grote bak kwark. Ik rasp een overrijpe peer - toch ook jammer om weg te gooien- en mix die door de kwark. Een paar blauwe bessen, een paar aardbeien, een kop groene thee en mijn ontbijt is klaar. Na het zoet kan ik wel wat zuur gebruiken. Ik ben sowieso wel in voor een zuurtje -het is mijn favoriet onder de smaken. Dus ik heb er zin in. 

Vreemd

De eerste hap komt toch een beetje raar binnen. Het ligt niet aan de kwark. En ook het fruit is prima. Maar al met al is het een vreemde mondbeleving. Dat denk ik serieus terwijl ik het naar binnen schuif. Een aantal jaren geleden kwam het woord mondbeleving nog niet in mijn vocabulaire voor, maar dat is de invloed van het kijken naar kookprogramma's. Ik ben nog steeds een plichtmatige kok, maar die woorden... het water loopt je ervan in de mond. Zo is het kijken naar kookprogramma's toch nog ergens goed voor.  

Twijfelgeval

Ik lepel nog een paar scheppen naar binnen en dan ontdek ik de oorzaak van mijn vreemde mondbeleving. Er is een opscheplepel tussen alle schoongewassen lepels beland. En juist die opscheplepel heb ik uit mijn besteklade gevist. Het is een moderne opscheplepel: zo'n twijfelgeval. Eigenlijk te klein voor een goede opscheplepel en te groot voor een lepel -vandaar dat het me niet was opgevallen. Maar wel net iets vlakker dan een gewone lepel. Vandaar die vreemde mondbeleving. 

* Vroeger kende ik zuurtje alleen als synoniem voor snoepje. Maar ook zuurtje is zo'n woord uit kookprogramma's. 

Vond je het lekkâh? is een Boomerang card. 

Ik jou niet minder

Ik gaf al aan dat ik de laatste tijd naar Simone FM luister. En dan krijg je een goed beeld van de bovenregionale middenstand van Groningen tot Zuid-Drenthe. Zo wordt het weer bij Simone FM mogelijk gemaakt door Autoschade Luchjenbroers uit Emmen. Ook weet ik dat we niet alleen hier in Hoogezand een slagerij  met de dubieuze naam Of je worst lust hebben, maar ook in Winschoten. En ik weet dat als je een kraan of hoogwerker nodig hebt, je gerust bij Freddie Pertien aan kunt kloppen. Allemaal parate kennis opgedaan uit de reclameblokjes van Simone FM.

Genieten

Waar ik bij Simone FM nog het meest van geniet zijn de gesprekjes met echte Noorderlingen. Het zijn Noorderlingen, dus zijn de gesprekjes kort. Heel kort. Ook geen hysterische taferelen bij het winnen van een prijs. Zo hoor ik het graag. Dan voel ik me thuis. Laatst hoorde ik het volgende prachtige staaltje voorbij komen.

Bert Vos van Simone FM: 'Ik wens jou hele fijne kerstdagen toe'
Deelnemer: 'Ik jou niet minder'

Briljant. Ik zie commerciële mogelijkheden.

Morgen het dieptepunt

Ik weet niet precies wanneer het begonnen is. Misschien wel met de komst van de smartphone. Ik ben namelijk rondom de kortste dagen van het jaar obsessief bezig met de zon-op/zon-onder- tijden. Die lees ik af in mijn weerapp. In aanloop naar de kortste dag baal ik van het afnemende daglicht. 'Dat is toch treurig', zeg ik tegen E. 'Nu gaat de zon al om kwart over vier onder. En dan te bedenken dat ie pas rond kwart voor negen is opgekomen.' E. is er minder mee bezig. Die zit in zijn 'stok in de rivier-modus'. 

Meer licht in Maastricht

Dit weekend kwam de oudste terug van Maastricht om hier haar kerstvakantie door te brengen. In mijn smartphone heb ik Maastricht ook bij de weerapp ingesteld om precies te weten in welke weersomstandigheden mijn kind zich bevindt. En wat viel me vorige week op? In Maastricht is het ruim twintig minuten langer licht. De zon gaat zeven minuten eerder op en maar liefst 17 minuten later onder! 'Wist je dat wel?', vraag ik de oudste. Ze wist het niet, maar voor haar is dat ook minder van belang. Zij is namelijk een uitgesproken nachtmens - bij voorkeur wakker als het donker is.

Morgen is het de kortste dag van het jaar, het dieptepunt. En dan begint het bijtellen weer: op naar het voorjaar. Ik verheug me erop.

De kaart is van Boomerang.

Met inscriptie

Ik ben dol op horloges. Het is het enige sieraad - samen met mijn gitje- dat tot mijn standaarduitrusting behoort. Bij horloges is het vooral een sport om ze goedkoop te scoren: Kruidvat, Trekpleister, de markt en Action zijn de vindplekken voor dit soort horloges. Daarbij is het de kunst om horloges te scoren die wel goedkoop zijn, maar er niet zo uitzien.

Struikelblok

Een enkele keer zie ik een duurder horloge dat ik graag wil. Dat was bijvoorbeeld het geval bij het bamboe horloge van Timeboo. Een mooi horloge, stoer. 'Mooi verjaardagscadeau', dacht ik in mei vlak voor mijn verjaardag. Dus het horloge kwam met stip op mijn wensenlijst terecht. Ik had ook nog een aanvullende wens, want je kon er ook een inscriptie in laten branden. En die wilde ik er graag bij. Daar kon mijn gezin echt niet omheen. De inscriptie bleek een struikelblok. Daar kwamen ze voor mijn verjaardag niet uit. Dus kreeg ik een tegoedbon.

En dan toch

En even dacht ik dat het daarbij zou blijven. Want tot dit weekend geen spoor van een horloge. Maar zaterdag was het dan zover: het langverwachte horloge was binnen. Met een speciaal ontworpen zwikman en een zeer toepasselijke inscriptie: k wil toch zeker nait te loat wezen. 

Ga toch weg met je Christmas Station

In de auto hoort muziek er gewoon bij. Meestal luister ik naar de radio. Van januari tot half november is dat Sky Radio - omdat dat muziek zonder onderbreking is. Maar rond half november komt de klad erin. Dan begint namelijk de gezelligheid rond kerst. Dan wordt Sky Radio The Christmas Station. Bij het allereerste kerstliedje dat ik hoor, doe ik Sky Radio in de ban. Ik hou best wel van een beetje kerst, maar ik vind dat het hysterische vormen aanneemt. Die opgeblazen on-Hollandse kerstgezelligheid vind ik moeilijk te verdragen. Het glazuur springt me spontaan van de tanden. Maar blijkbaar behoor ik met mijn noordelijke nuchterheid tot een minderheid. Heel Nederland lijkt zich er vol overgave in te storten - de commercie voorop. 

Elvis

Om te ontsnappen aan de suikerzoete kerstnummers op Sky Radio, luister ik vanaf half november naar Simone FM. In 2016 heb ik zelfs het hele jaar niet naar Sky Radio geluisterd. Niet dat ze daar bij Sky Radio wakker van hebben gelegen hoor.
De enige van wie ik eigenlijk een kerstliedje kan verdragen is Elvis - Elvis kan suikerzoet hebben. Ooit gaf een oud-collega -zelf een groot Elvisfan- me een mix met allemaal kerstliedjes van Elvis. Ieder jaar tuigden we de boom op met die liedjes van Elvis op de achtergrond. In de brand ging de oorspronkelijke mix verloren, maar gelukkig hebben we Spotify. Speciaal voor het optuigritueel zoekt de jongste dan een aantal kerstnummers van Elvis op.

Nuchter boompje

Vandaag ga ik de boom optuigen. Vorige week heb ik onze kerstboom weer uitgegraven en opgepot. En nu staat hij te wachten om weer opgetuigd te worden. Het belooft een nuchter noordelijk boompje te worden. Opgetuigd, dat wel. Maar geen overdreven toestanden. Of Elvis weer van de partij is? We zullen het zien.

*De Boomerang Card is van Monoumo

Zal ik dan toch maar weer?

Zal ik dan toch nog maar eens? 'Waarom blog je eigenlijk niet meer?' Die vraag krijg ik nog  regelmatig. Daar is eigenlijk niet een heel duidelijke reden voor. Eigenlijk was het meer een opstapeling van redenen.

• Omdat ik het gevoel had dat ik alles al eens gezegd had. 
• Omdat het niet meer in mijn ritme paste.
• Omdat ik meer voor het werk bezig ben thuis en je kunt niet alles tegelijk.

Opgedroogd

Dat alles bij elkaar maakte dat ik dan toch maar ben gestopt. Het was geen duidelijk besluit, het stopte gewoon geleidelijk. Jarenlang had ik in alles een blogonderwerp gezien en bijna dagelijks geblogd. En in een keer was het over. Het was opgedroogd.

Geen maat

'Maar iedere dag hoeft toch ook helemaal niet? Een keer in de week kan toch ook?' zeiden een aantal trouwe volgers. In theorie kan dat natuurlijk. Maar bij mij werkt het niet zo. Ik ben nou eenmaal een mateloos mens. Als ik me ergens op stort dan is dat niet half.

Nog vijf te gaan

En vanmorgen was het er ineens weer. Ik zat in de auto naar mijn ouders. En onderweg schoten me maar liefst vijf blogonderwerpen te binnen. Flarden van blogjes schieten door mijn hoofd. Zal ik dan toch maar weer gaan beginnen? Even kijken hoe het bevalt? Het moet er toch uit.

En zo is het er dan ineens: het begin. De eerste blog is geschreven. In ieder geval nog die vijf andere die  in mijn hoofd zitten.

Dit is mijn laatste obsessie: gifjes maken. Ik wilde het eerst voor het werk en toen zag ik er ook privé onbegrensde mogelijkheden in. Ik geniet er enorm van.

Dromen van ING

Ooit hadden we de Postbank. Boomerangkaart van Remi.

"Ik heb vannacht gedroomd dat ik post kreeg van de ING", zeg ik tegen E. Het is zaterdagochtend en het is nog vroeg. Het is een bizar onderwerp voor een droom, maar echt vreemd is het niet. Ik heb namelijk een nieuwe gebruikersnaam aangevraagd voor het internetbankieren. Dat zou 5 werkdagen in beslag nemen, maar inmiddels zitten we al op 8 werkdagen - en het weekend, maar dat zijn natuurlijk vrije dagen. We zijn dus 10 dagen verder. En ondertussen kan ik niets online betalen. 

Nieuw wachtwoord

Het ging allemaal mis toen ik tien dagen geleden iets online wilde betalen. Inmiddels weet ik waarom. Eens in de zoveel tijd moet je van de ING namelijk een nieuw wachtwoord aanmaken. Sinds jaar en dag heb ik twee wachtwoorden die ik afwissel. Die zitten net als mijn gebruikersnaam in mijn geheugen gebrand. Maar met al die phising en andere internetcriminaliteit dacht ik dat het goed was om eens iets nieuws te proberen. Het mag duidelijk zijn dat ik me dat pas weer herinnerde toen ik al zeven keer allerlei variaties van mijn standaardwachtwoorden en gebruikersnaam had gebruikt en een nieuwe had aangevraagd. Toen ik alsnog probeerde om in te loggen met die gegevens, kreeg ik een melding dat dat niet mogelijk was omdat er een nieuwe gebruikersnaam was aangevraagd. Dat had ik zelf ook kunnen snappen. 

Verontrustend

Vrijdagmiddag bel ik naar de ING. Dat klinkt veel eenvoudiger dan het is. Het valt namelijk nog helemaal niet mee om een telefoonnummer op de algemene site van ING te vinden. Als ik het nummer uiteindelijk vind, krijg ik een boodschap met een dringend advies om op een later tijdstip terug te bellen: het is erg druk bij de ING op dat moment. Ook kan ik natuurlijk altijd even bij de veelgestelde vragen kijken. Ik hou vol en na een tijdje krijg ik dan toch een vriendelijke medewerker van de ING aan de telefoon. Jammer genoeg kan die niet veel voor mij betekenen. Hij kan namelijk niet zien of er al iets naar mij is verstuurd. Wel ziet hij dat ik 8 werkdagen geleden een gebruikersnaam heb aangevraagd. En dan had ik dus al bericht moeten hebben. Maar dat wist ik zelf ook allemaal al. Maar dat is niet zo en precies daarom bel ik. "Wat nu?" vraag ik. "Nou misschien ontvangt u morgen bericht. En als u volgende week maandag of dinsdag nog niets hebt, dan zou ik een nieuwe gebruikersnaam aanvragen." Dan is het twee weken geleden. En dan kan ik dus nog eens vijf werkdagen wachten. "Kan ik nog met een acceptgiro betalen?", vraag ik. "Zijn die speciale enveloppen er nog?" Die blijken er nog te zijn. "Kan ik die halen bij het PostNL punt?", vraag ik. "Nee, dat gaat niet. Maar u kunt ze wel online aanvragen. Dan worden ze naar u toegestuurd." zegt de vriendelijke meneer. Ja, binnen vijf werkdagen zeker... Het schiet niet op. Wat is dat allemaal ingewikkeld geworden! Als het online bankieren werkt is het superhandig, maar als het niet werkt, dan kun je ook echt niks. Dat vind ik toch wel verontrustend. 


Zaterdagmorgen ben ik nog hoopvol. Misschien komt mijn droom die dag wel uit. Maar dat is niet het geval. Volgende week maar weer een nieuwe gebruikersnaam aanvragen.