De best gekapte patateters in de regio

"Het wordt de tweede vestiging", zegt de jongste. We wonen vlak naast een voormalige drogisterij. De benedenverdieping stond een tijd geleden te huur. We dachten dat het als woonruimte was ingericht. Na een tijdje verdwenen de Te huur papieren. Een verandering van plannen, dachten we. De laatste anderhalve maand was er echter veel actie. Er werd geklust. 

Roze stoelen

Vorige week liep ik er langs en toen zag ik twee roze stoelen met spiegels ervoor. "Er komt nog een kapper", zeg ik tegen E. We zaten er al niet zonder. En vandaag komt de jongste dus met nieuwe informatie. Een kapper hier verderop -niet onze eigen sterrenkapper- gaat een tweede vestiging openen. "Met meer ontspanningsmogelijkheden", zegt de jongste. De oudste is er ook net. "Thaise massage?", vraagt ze. Nee, dat niet, volgens de jongste. "Ik zag zo'n ding met buizen", zeg E. De meeste mensen zouden het een zonnebank noemen. We gaan het zien.

Allure

Maar goed. Mijn enthousiasme is groot. Niet dat ik verwacht dat ik regelmatig op zo'n ding met buizen zal liggen. Of dat ik qua hairstyling vreemd zou gaan. Ik kijk wel uit. Maar stel je toch eens voor: een kapper ziet er brood in om in onze middelgrote woonplaats twee zaken te openen. Dat getuigt toch van stadse allure. "Sappemeer is het episch centrum voor coiffure", zeg ik tegen E. "Ja, en patat." vult hij aan. En inderdaad: hier vind je de best gekapte patateters in de regio. Wie wil er niet wonen?

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.

De soundtrack bij de blog is:

Harige dromen

 en schurkendromen...

Ik had vannacht een bijzonder rare droom. Het was een fragment, geen uitgesponnen verhaal. Ik keek naar mijn blote benen en die waren zwaar behaard. Dikke donkere haren - nog net geen vacht, maar het scheelde maar weinig. Ik was verbaasd - niet geschokt. En dat was de hele droom.

Metafoor

Soms vraag je je wel eens af waar zulke dromen vandaan komen. Ik ben zelf uitermate licht behaard. Mijn benen kan ik bij wijze van spreken epileren met een pincet (en dat doe ik ook wel eens). Dus met de realiteit heeft zo'n droom niks te maken. "Wat zou het eigenlijk betekenen?", zeg ik tegen E. "Misschien is het een metafoor", zegt hij. Waarvoor het een metafoor zou kunnen zijn? Wij komen er niet uit. 

Schurk

E. is allang blij dat het geen droom was waarin hij weer de schurk uithing. Doorgaans hebben wij een harmonieuze relatie. En zonder enige schroom kan ik zeggen dat E. overdag absoluut de leukste man van allemaal is. Maar in mijn dromen haalt hij altijd de vreemdste streken uit. Als ik dan wakker word kan ik maar een conclusie trekken: het is gain beste. Het houdt de spanning erin zullen we maar zeggen. 

Toegepaste theorie

Er zijn veel theorieën over de functie van dromen. En wat vertellen die me dan over mijn harige droom? 

• Ze  bereiden je op rampscenario's voor. Daar zou ik harige benen toch niet onder scharen.
• Ze helpen je bij het leren van nieuwe dingen. Ik deed verder niks - ik keek alleen maar verbaasd.
• Ze wakkeren onze creativiteit aan. Daar was het haar weer net niet lang genoeg voor.
• Ze geven je toegang tot het onderbewuste. Zou ik graag heel veel haar op mijn benen willen?
• Ze helpen je om sterke emoties te vervlakken. Ik ben me niet bewust van sterke emoties ten opzichte van mijn lichaamsbeharing.
• Ze helpen je om onderdrukte delen van je geest tevreden te stellen zodat die overdag geen problemen veroorzaken Misschien heb ik wel een haarfetisj.
• Ze helpen je herinneringen die niet relevant zijn op te ruimen, zodat er plek komt voor nieuwe. Dat zou kunnen, ik heb namelijk maar weinig haargerelateerde herinneringen.
• Ze spelen in op wat wij 's nachts horen en voelen. Nou ben ik er! Ik voelde natuurlijk E's benen!

Wat deze theorieën over mijn terugkerende schurkendromen zeggen? Dat laat ik hier maar even in het midden...

Een perfecte inplant

Vanmorgen ben ik bij de kapper. "Wat gaan we doen?", zegt hij. Hij gaat het natuurlijk doen, maar ik zeg wat er moet gebeuren. En dan zegt hij of dat een goed idee is, of dat hij iets anders zou adviseren. Mijn kapper heeft namelijk verstand van zaken: het is een echte sterrenkapper. Als je een keer een plekje hebt, doe je er verstandig aan om direct een volgende boeking te doen, want anders moet je lang op je beurt wachten. Maar ik zit ertussen en ik plan mijn knipbeurten strak in. Dus geen vuiltje aan de lucht.

"Mijn haar is aan de rechterkant dunner, dus daar moet je niet zoveel afhalen", zeg ik. "Je haar is helemaal niet dunner aan de rechterkant", zegt hij. "Daar groeit je haar gewoon naar achteren en aan de andere kant groeit het naar voren. Daarom lijkt het daar voller. Dat heeft met je haarinplant te maken." Hij pakt een spiegel en laat het me zien. Het is inderdaad duidelijk. Dat ik 52 jaar ben geworden zonder dat ik wist dat mijn haar in het rond groeit! "Ik dacht dat het gewoon netjes naar beneden was ingeplant", zeg ik. "Dacht je dat je een perfecte haarinplant had?", vraagt de kapper. Hij vindt het grappig, want hij ziet de hele dag natuurlijk niets anders dan dwarse lokken. "Ja, dat dacht ik eigenlijk wel", zeg ik. Die illusie ben ik nu dus ook kwijt: ik heb gewoon een haardraaikolk op mijn hoofd! Eigenlijk past alleen een rondgevlochten vlecht zoals de moeder van Sissi die droeg bij mijn natuurlijke haarinplant. Gelukkig heb ik een goede kapper die het allemaal in goede banen weet te leiden.

Zo plat als een dubbeltje

Vroeger werd ik geknipt door mijn tante. Zij is kapster. Daarna knipte ik jarenlang mijn pony zelf en zo af en toe mocht een kapper dan een stukje onder van mijn lange haar afknippen. Maar zo kon het natuurlijk niet doorgaan. Ooit moest ik toch volwassen worden. En gelukkig trof ik toen mijn huidige kapper, een gezellige man met verstand van zaken. Naar de kapper gaan vind ik nu een feestje. Als ik er de tijd voor heb, komt het er misschien ooit nog wel eens van dat ik wekelijks naar de kapper ga. Maar zover is het nu nog niet. Eens in de 6 tot 8 weken wordt mijn haar weer bijgewerkt. Mijn coupe zou je coupe gemak kunnen noemen: wassen, borstelen en dan aan de lucht laten drogen. Heerlijk. Na zo'n 6 tot 8 weken zit het niet meer en dan moet de schaar er weer in.

Een kapsalon is een wereld op zich, waar je altijd wel iets belangwekkends hoort. Meestal wil ik al het nieuws van de plaatselijke ondernemersvereniging even horen. Krijgen we er nog nieuwe winkels bij bijvoorbeeld of is er nog ander belangwekkend nieuws? De laatste tijd gebeurt er niet zoveel op het winkelfront. We kampen met leegstand. Dat is dus geen onderwerp waar veel beweging in zit. Geen probleem, want we boren moeiteloos een ander gespreksonderwerp aan.

Zo deed ik deze keer een  belangwekkend weetje op. Iets wat ik eigenlijk altijd al had willen weten zonder dat ik er erg in had. De kapper vertelde me namelijk dat heel veel kinderen tegenwoordig een plat achterhoofd hebben. Dat komt omdat baby's in de wieg niet meer afwisselend op de ene of andere zij worden gelegd. De mooie ronding die maakt dat je haar mooi van het hoofd afvalt en die zeker bij kalende mannen van pas komt, raakt dus volledig uit zwang. Dat heeft consequenties voor het knippen, vertelt de kapper me. En daar niet alleen voor natuurlijk: ook voor de hoedenindustrie en de business voor haaraccessoires, bedenk ik. Het is fascinerend: een kappersbezoekje en ik kijk weer heel anders tegen de wereld aan.

Een foto zou natuurlijk heel illustratief zijn, maar helaas lukt dat niet.

The higher the hair...

Ik had vandaag een bad hairday. Het zat gewoon niet: een graadje vorst en het hangt lusteloos om mijn hoofd. Dat heeft misschien ook te maken met het feit dat ik verder geen toevoegingen gebruik. Geen mousse, geen haarlak, geen enkele vorm van versteviging. Vandaag was een haarlakje op zijn plaats geweest. Beetje touperen misschien voor een beetje volume. Ik ga natuurlijk niet voor echt big hair.

Dat is wel anders bij de serie Toddlers and Tiaras. Kleine meisjes worden daar door hun moeders als levende poppen aangekleed. Compleet met make up, valse wimpers en big hair gaan ze met elkaar de competitie aan wie de mooiste is. Ik heb er even met open mond naar zitten kijken. Een moeder snoerde haar toch al ranke dochter flink in en een ander toupeerde het haar tot indrukwekkende hoogte. Waarom big hair? Een Texaanse moeder liet daar geen misverstand over bestaan: the higher the hair, the closer to the Lord

Pijn lijden voor een smoothie

Ik kom steeds meer toe aan de flauwekul waar ik zo dol op ben: het lezen en doornemen van folders en gratis drukwerk. Zo nam ik woensdag het Etos-blaadje Mooi mee. En daar leerde ik weer het een en ander over lichaamsbeharing en lichaamsontharing, een onderwerp dat me mateloos boeit - ook al heb ik zelf geen weelderige lichaamsbeharing. Na het lezen van het Etos-blad ben ik daar blij om, heel blij.

Een volle driehoek

Schaamhaar was in de jaren zestig, toen ik geboren werd, niets om je voor te schamen. Iedereen droeg het in een mooie volle driehoek. Tegenwoordig wordt het in een streepje of in een hartje gedragen, of het is helemaal verdwenen. En dat is dan een smoothie... Voor zo'n smoothie moet flink pijn worden geleden en het is nog onderhoudsgevoelig ook. Zo moet je je schaamhuid maar liefst drie keer in de week scrubben om het ingroeien van haren te voorkomen. Ook wordt aangeraden om 30 minuten voor de waxbeurt een paracetamolletje in te nemen. Dit in verband met de pijn...

Een pruikje

In Azië hebben mensen van nature weinig schaamhaar, maar daar vinden ze veel schaamhaar juist mooi. Daar zijn schaampruikjes, stukjes kunstschaamhaar om op te plakken, heel populair. Het staat er niet bij, maar ik vermoed dat daar wordt aangeraden om een half uur voor het verwijderen van het schaampruikje een paracetamolletje te slikken.

Partnerkeuze

Nou waren wij mensen in den beginne over de hele linie zwaar behaard. Veel van dat haar verdween, maar in de schaamstreek, onder de oksels en op het hoofd bleef het zitten. Dat is dus vast niet voor niks. In het artikel wordt ook het antwoord gegeven op de vraag Waarom zit dat haar er eigenlijk?  Dat haar zit er namelijk, omdat het een rol speelt bij de seksuele aantrekking. Al dat haar kan de geur van je geslachtsdeel namelijk goed vasthouden, want daar reageren we onbewust op bij onze partnerkeuze. 

Jammer genoeg krijgen we geen antwoord op de vraag: Wat voor gevolgen heeft het dan als je al dat haar verwijdert? 

Is zwart het nieuwe rood?

Gewapend met mijn boodschappenlijst haal ik vanmiddag de boodschappen voor de week. Ter plekke beslis ik nog welke aanbiedingen ik meeneem. Zo is vandaag de broccoli in de aanbieding. Deze week staat er dus kip met broccoli op het menu. Jammer genoeg heb ik de kerriesaus en de rozijnen die ook in dit gerecht horen, vergeten. Ik wist namelijk niet dat de broccoli in de aanbieding was en dus staan de rozijnen en de kerriesaus niet op mijn lijstje. En precies voor het schap met de kerriesaus word ik afgeleid.

Vanuit mijn ooghoek zie ik namelijk een bekend gezicht. Ik kijk nog eens en denk: "Waar ken ik haar toch van?" Ik voel een lichte ergernis opkomen: wie is zij nou? Ik probeer nog eens onopvallend te kijken. Of dat gelukt is, weet ik niet. Ze groet mij in ieder geval. Ik groet haar terug en dan weet ik het ineens: het is de moeder van een meisje dat bij onze zoon in de klas zat. Ze was destijds blond -ik dacht van nature, maar daar twijfel ik bij nader inzien toch ook aan- en nu is haar haar gitzwart. Dat is toch even een heel ander gezicht. Het is al de tweede vrouw die ik deze week tegenkom met gitzwart geverfd haar. Zou zwart het nieuwe rood zijn, vraag ik me af. Een expert kun je mij niet noemen op dit gebied. Ik heb mijn haar namelijk nog nooit geverfd. Niet uit principe, maar omdat ik gewoon heel tevreden ben met mijn eigen haarkleur. Ooit probeerde ik een shampoo in een mooie kleur, maar dat viel totaal niet op. Of de kleur pakte niet, of die mooie kleur was precies de kleur van mijn haar. Misschien gaat het er ooit nog van komen als het grijs de overhand krijgt, tenzij ik natuurlijk mooi grijs word. Zwart wordt het in ieder geval niet en rood ook niet.

Dit alles overdenk ik terwijl ik met de al redelijk gevulde boodschappenkar de bocht neem. De kerriesaus is vergeten. Pas als ik onderweg naar huis ben schiet het me te binnen.

De illustraties op mijn blog zijn afkomstig van Boomerang Cards.  Hier vind je deze.